در رندومترین روز و عصر زندگیم،درحالی که به سقف خیره شدهام و فکر میکنم که چقدر زندگی خستهکنندهای برای خودم ساختهام
توی هیچ زمانی از زندگیم انقدر خوشحال و امید به زندگیدار نیستم که وقتی که دارم چیزی یاد میگیرم هستم
البته یکم برام آزاردهندهست که نمیتونم توی یک روز اون کاری که مردم توی یک سال یاد میگیرن رو یاد بگیرم و حرفهای بشم