آدمایی که بدرفتاری کردن با افراد رو پوینت مثبتی توی شخصیتشون می‌دونن واقعا بهم حس بدی می‌دن

بی احترامی کردن و با لحن بد صحبت کردن چه حس خوبی بهشون می‌ده که این‌کار رو می‌کنن؟

صحبت کردن با این‌جور افراد انقدر بهم احساس بد و ناامنی‌ای می‌ده که بعدش باید ده ساعت برم خودم رو ریکاوری کنم که دوباره برای ارتباط با بقیه مناسب باشم

فکر می‌کنید واقعیت چیه؟

اصلا کی مشخص می‌کنه که واقعیت چیه؟

واقعیت می‌تونه هرچیزی باشه

هیچکدوم از ما اشتباه نمی‌کنیم

صرفا واقعیتی که می‌بینیم متفاوته

آدما واقعیت های متفاوتی رو می‌بینن

و خب انگاری هیچ دیدگاه و طرزفکر اشتباهی وجود نداره

همه درست می‌گن و در این حال اشتباه می‌کنن

چرا آدما اصرار دارن که همیشه بگن طرف مقابل داره اشتباه می‌کنه؟