و غم و سختی محل رشد و یادگیری

پس اگه تو سختی هستی یعنی بیشتر از هر ورژن دیگه‌‌ای از خودت تونستی رشد بکنی

و ارزشش رو داره بنظرم

بنظر شما نداره؟

رشد کردن تنها چیزیه که تو زندگی واقعا بهش نیاز داریم

آره کلی چیز دیگه‌ای هم هست که بهشون نیاز داریم ولی خب اول و آخرش ما تو اینجا و این مکانی که هستیم توانایی داشتن نصف اون چیزارو نداریم

پس راستش ترجیح می‌دم کسی باشم که از نظر اخلاقی و ذهنیتی رشد کرده و تو ایران زندگی می‌کنه،نه کسی همونم نداره و بازهم اینجا زندگی می‌کنه

تو ایران زندگی کردن یه سطح خاصی از سلامت روان (نداشته‌ام) رو ازم می‌گیره

پس در آخر واقعا اشکالی نداره اگه الان فشار زیادی رو دارید تحمل می‌کنید،زنگ تفریح که برسه تازه متوجه می‌شید چقدر توی دورانِ سختی تونستید رشد بکنید و به ورژن بهتری از خودتون تبدیل بشید

درسته که دو روز بعدش دوباره می‌رید زیر فشارِ یه چیز جدید،ولی خب زندگی همینه اصلا،همین اوقاتی که فقط دارید می‌گذرونیدش که اون روز خوبه برسه،خودِ واقعی زندگین

بدون وجود روز‌های بد و سختی‌ها،روزهای خوب و راحتی هم معنایی ندارن