تو ایران زندگی کردن یه سطح خاصی از سلامت روان (نداشته‌ام) رو ازم می‌گیره

پس در آخر واقعا اشکالی نداره اگه الان فشار زیادی رو دارید تحمل می‌کنید،زنگ تفریح که برسه تازه متوجه می‌شید چقدر توی دورانِ سختی تونستید رشد بکنید و به ورژن بهتری از خودتون تبدیل بشید

درسته که دو روز بعدش دوباره می‌رید زیر فشارِ یه چیز جدید،ولی خب زندگی همینه اصلا،همین اوقاتی که فقط دارید می‌گذرونیدش که اون روز خوبه برسه،خودِ واقعی زندگین

بدون وجود روز‌های بد و سختی‌ها،روزهای خوب و راحتی هم معنایی ندارن