سابلیمینال بهبود رابطه زناشویی ویژه زن و شوهرها روز دو بار یکبار صبح و یکبار غروب به نیت افزایش عشق و محبت همسرتان گوش دهید . فقط برای زن و شوهرها . یعنی افرادی که در عقد شرعی هم هستند.

عید غدیر خم نزدیک است . مُهر لیزری دو رنگ چه خوشگله 😍🌷

حجامت روی پا برای درمان گرمی کبد خارش اگزما پسوریازیس چقدر اگزما زیاد شده . خب غذاها اکثرا سرخ کردنی اونم با روغن کارخانه ای و شیمیایی است

حجامت روی پا برای درمان گرمی کبد خارش اگزما پسوریازیس

آماده ، آماده ساعت ۹ ، ۹ صلوات 😍🌹

https://www.aparat.com/v/x06kicb انیمه آب و آتش

https://www.aparat.com/v/I0AK8 انیمیشن درون و بیرون

خب ما هم انیمه دوست داریم دیگه. چیه مگه😜

قراعت سوره مزمل روی آب ۳ بار و یس ۱بار به نیت آشتی و محبت همسر . بعد زوجین از آن آب بخورند . از خواص سوره های قرآن.

حضور پنج‌تن آل عبا ۲ هزار سال قبل از خلقت آدم(علیه‌السّلام)

پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) به سلمان فرمود: ای سلمان، خداوند از ما و از نور حسین، ۹ ائمه را خلق کرد؛ پس آن‌ها را خواند و اطاعت شد. در آن هنگام خلقت آسمان بلند و زمین گسترده و فرشته و انسان صورت نگرفته بود و ما انوارى بودیم که پروردگار متعال را تسبیح می‌کردیم. بر اساس آیات قرآن و روایات ذیل آیات، اهل‌بیت(ع) به عنوان برترین مخلوقات تمامی عوالم هستی هساند و حتی قبل از خلقت آسمان‌ها و زمین در قالب‌های مختلفی مثل قالب‌های عرشی و نوری حضور داشته‌اند و دارند و در دنیا نیز در قالب جسمانی تنها به مدت محدودی حضور یافتند. اما درباره قالب‌های عرشی و نوری اهل‌بیت(علیه‌السلام) روایات فراوانی از اهل‌بیت(ع) در منابع روایی شیعه و سنی وارد شده است که به دو مورد از آن‌ها اشاره می‌کنیم: 1_ابى سعید خدرى گوید با رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نشسته بودیم، مردى پیش او آمد و عرض کرد یا رسول‌اللَّه خبر به من خبر بده از فرمایش خدا به ابلیس‏ «أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْعالِینَ؛ آیا تکبر ورزیدى یا از گروه عالین بودى.» (سوره ص- آیه 75.‏) «عالین» چه کسانى هستند؟ آیا از فرشتگان والامقام‌ترند؟ رسول خدا(صلی‌الله‌علیه‌وآله) فرمود من و على و فاطمه و حسن و حسین علیهم‌السلام در برابر عرش پروردگار جهانیان بودیم و او را تسبیح می‌کردیم و فرشتگان به تسبیح ما🌹 تسبیح می‌گفتند پیش از دو هزار سال قبل از خلقت آدم و هنگامى که خداوند آدم را آفرید، به فرشتگان امر کرد آدم را سجده کنند و ما را به این سجده امر نکرد. تمام فرشتگان سجده کردند مگر ابلیس که سرباز زد و سجده نکرد و سپس خداوند بزرگ فرمود« أَسْتَکْبَرْتَ أَمْ کُنْتَ مِنَ الْعالِینَ‏؛ تکبر کردی یا از عالین هستی؟» مقصود از عالین پنج تن بودند که نام آنها بر سرادق عرش‏ الهى نوشته شده بود و ما کسانى هستیم که از راه ما خلایق مى‌‏توانند به خداى خود نزدیک شوند، به ما هدایت می‌شوند، و کسى که ما را دوست ❤️داشته باشد خداوند او را دوست دارد و در بهشت ساکنش مى‏‌کند و کسى که ما را دشمن بدارد خداوند او را دشمن دارد و در آتش جایش دهد، جز حلال‌زاده کسى ما را دوست ندارد.» (فَنَحْنُ بَابُ اللَّهِ الَّذِی یُؤْتَى مِنْهُ بِنَا یَهْتَدِی الْمُهْتَدِی فَمَنْ أَحَبَّنَا أَحَبَّهُ اللَّهُ وَ أَسْکَنَهُ جَنَّتَهُ وَ مَنْ أَبْغَضَنَا أَبْغَضَهُ اللَّهُ وَ أَسْکَنَهُ نَارَهُ وَ لَا یُحِبُّنَا إِلَّا مَنْ طَابَ مَوْلِدُهُ (فضائل الشیعة شیخ صدوق، ص9؛ تأویل الآیات الظاهرة، ص497) 2ـ همچنین در روایتی دیگر سلمان از رسول گرامی اسلام(صلی‌الله‌علیه‌وآله) نقل می‌کند پیامبر به من گفت: ای سلمان، خداوند مرا از برگزیده نورش خلق کرد و مرا خواند پس او را اجابت کردم. و از نور من، علی را خلق کرد و او را صدا زد و او(علی) او را اطاعت کرد و از نور علی، فاطمه را خلق کرد ... پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) همین طور تا به امام حسین(علیه السّلام) ادامه دادند و بعد فرمود: «سپس ما را به پنج اسم از اسمای خودش نامید: پس خداوند محمود است و من محمد؛ و خداوند علی است و این هم علی؛ خداوند فاطر است و این هم فاطمه؛ خداوند ذوالاحسان است و این حسن و خداوند محسن است و این هم حسین است؛ ثُمَّ سَمَّانَا بِخَمْسَةِ أَسْمَاءٍ مِنْ أَسْمَائِهِ، فَاللَّهُ الْمَحْمُودُ وَ أَنَا مُحَمَّدٌ، وَ اللَّهُ الْعَلِیُّ وَ هَذَا عَلِیٌّ، وَ اللَّهُ الْفَاطِرُ وَ هَذِهِ فَاطِمَةُ، وَ اللَّهُ ذو الْإِحْسَانِ وَ هَذَا الْحَسَنُ، وَ اللَّهُ الْمُحْسِنُ وَ هَذَا الْحُسَیْنُ.» پیامبر(صلی‌الله‌علیه‌وآله) در ادامه به سلمان فرمود: «سپس خداوند از ما و از نور حسین، نه ائمه را خلق کرد؛ پس آن‌ها را خواند و اطاعت شد. در آن هنگام ساختمان آسمان و گسترش زمین و وجود هوا و ملک و انسان صورت نگرفته و ما انوارى بودیم که پروردگار متعال را تسبیح و تقدیس کرده، و فرمان او را شنیده و پیروى می‌کردیم(دلائل الإمامة (ط - الحدیثة)، ص448؛ مصباح الشریعة، ص64)