نامش فاطمه بود ، اما از وقتی پا به خانه ی علی گذاشت ، دیگر شد مادر پسران... تا مبادا کسی او را فاطمه صدا زند و دوباره قصه ی کوچه و در و آتش برای اهل خانه تداعی شود... او ام البنین بود...

نور...✨

او نور علی نوره✨

باید غبار صحن تو را توتیا کنند... آنان که خاک را به نظر کیمیا کنند... آقای امام رضای عزیزم💛🕊 #باوانِم...

میبینی ...!؟ قطرات باران از هم سبقت گرفته اند تا هر چه زود تر خودشان را به محل نور برسانند ، به بهشت... خیل ملائکه در کنار انسان ها و بارش قطرات الهی چه هیاهویی به پا کرده ... گویی همه در هیجان و شوق رسیدن اند تا مبادا از غافله ی عشق جا بمانند و ندای هل من ناصر را در این شلوغی گم کنند...

هر کس به مشهد امد و حاجت گرفت و رفت او را به درد کرب و بلا مبتلا کنند دردی عظیم و سخت که این درد را فقط با یک نگاه گوشه ی چشمی دوا کنند ...

برای غلامِ درد فراق چشیده، چه فرقی میکند یکشنبه شب باشد یا شب جمعه! او هر لحظه به یاد صاحب عشق است این خاصیت دوریست خاصیت فراق... فراق هر لحظه راه نفست را میبندد، بغض را در گلویت جای میدهد و تپش قلبت را ناهماهنگ میکند... فراق ،هر لحظه نام حسین را در جانت فریاد میزند‌.

با معشوق‌تان خاطره‌سازی کنید تا غم این خاطرات شما را بسوزاند.. #اربعین_۹۴ #کربلا

معشوق من؛ غم دوری بس سخت و طاقت فرساست... گه گمان میکنم که اگر روزی آغوش وصل برایم باز شود و دوری تمام و وصال محقق شود از خوشی در لحظه جان دهم... بار ها لحظه ی جان دادن خود را در آغوشت تصور میکنم ؛ آرام به سمتت می آیم ، با چشمانی تار و اشک آلود و همین که چشمم به تو می افتد در همان دم از هوش میروم ... آه.. با همین تصور های خیالیه جان دادن در آغوشت است که میتوان دنیا و اهلش را تحمل کرد ... ای کاش روزی محقق شود این رویا ها ... رویای فدای تو شدن...