گل سبز قشنگم که اسمتم خیلی سخت بود و تو ذهنم نموند، از اون موقعی که تو بغل گرفتمت، دلم خواست برات نامه بنویسم و بهت بگم که تو خیلییییی قشنگی. ببخشید که از دوستات جدات کردیم، امیدوارم توی نابلُس، خونه ی جدیدت، بهت خوش بگذره و باهات با ملایمت رفتار کنن، بهت نور و آب کافی برسه و کسی باشه که ذوق بزرگ شدنت و بکنه... تو به سبزی اونجا، به قشنگیش، به ماهیتش، نور میدی و امیدوارم یک روز قلمه بزنیمت و بچه هات و به نابلس فلسطین ببریم... تا اون روز، سبز بمون و مواظب خودت باش🫂🌿 بهت سر میزنم... #گل‌سبزم

نابلُس کجاست؟ واگعیش، میشه یکی از شهر های کرانه ی باختری در فلسطین، و نسخه ی ایرانیزش میشه، کافه نابلس که به تازگی پا به اصفهان قشنگ گذاشته، هنوز نو پاست و رونق نگرفته، اما با اینکه جدیده و عجیبه، بد داره دل میبره؛) کافه ی خانواده ی شفیعی، به جز مریم:) امروز به دعوت مریم اونجا بودیم و حتی هنوز کامل آماده نشده و من مثل آدم هایی که انگار صاحب کافه اند و رویاش واقعی شده، پرو پرو راه میرفتم و برای هر گوشه از این رویا ایده میدادم... _ وایییی اونجا گل پیچک بزارید یک تابلو نوشته لطفا کتاب، کتاب های بینهایت حتما باشه قاشق کوچولو کنار آفوگاتو آیینه تون کووو بزارید توش عکس بگیریم بالای اون حتما نابلس و بنویسیدااا زیتووووون بزارید یک گلدون کوچولو درخت زیتون و.....🥺🫒 در آخر هم اینطور بودم که، وای ببخشید که من دارم ایده میدم، وا به من چه آخه، ولی لطفا نزنید تو ذوقم... #نابلُس

فطرت بچه ها خیلی پاکه، و من عاشق این موجوداتم؛) اندر احوالات حضور در مدرسه..

عاقبت بخیری اگه عکس بود:

من کلی حرف براتون داشتم خانم... اما الان..