کاش برسه مرگ این رویا

ز حرف حق در این ایام باطل، بوی خون آید. -صائب تبریزی.

دختران ابر شدند، از آسمان گیسو بارید.

ققنوس وار میسوزیم و خاکستر میشویم و مجدد از خاکستر برمی خیزیم. (مجبوریم)

از هوای ابری متنفرم

از هرکسی که منو مجبور کنه بخاطره جواب دادن بهش آهنگمو قطع کنم متنفرم متنفرم متنفرم.

روزگاریست غریب ؛ در کنار مردمی عجیب ، مردگی می‌کنیم، خشم می‌خوریم، غم تنفس می‌کنیم ، درد می‌نوشیم ، به دیگری زخم هدیه می‌دهیم ، از عشق می‌گوییم و تنفر می‌ورزیم. اینجا آنچه را که می‌گوییم خود هم باور نداریم، هوایش بوی دروغ می‌دهد و لبخند هایش، طعم حسادت . اینجا کسی نگران دیگری نمی‌شود، اینجا کسی برای دیگری خوشحال نمی‌شود، اینجا رنگی به خود نمی‌بیند،سرتاسر پوچی‌ست.. اینجا سرتاسر پوچیست.

کلمات، محدود به زمان اند.

لطفا هرکسی که پارسال برام آرزوی آرامش و موفقیت کرد امسال نکنه.🙏🏻

دوست دارم ساعتها بشینم و به ساعتها نگاه‌کنم.