دیگه آدم بعضی وقتا به یه مرحله ای میرسه که هیچی براش مهم نیست ، دیگه حتی حوصله گریه کردن و توضیح دادنم نداره، با خودش میگه بیخیال دیگه چیکار کنم و این موضوع براش عادی میشه و وای ازون روزی که عادی بشه = ).

واقعا طبیعت جاییه که خدا رو با تمام وجودم حس میکنم = ].

با هم از ماتریکس خارج بشیم ؟! = ).

این روزا نمیدونم به پوست موم برسم یا سلامتیم یا استایلم یا اخلاقم یا آرامش روانم یا کتابایی که باید بخونم یا آیندم یا روابطم یا نوشیدن ۸ لیوان آب در روز یا غوز نکردن یا ...

وقتی حالم بده نپرس چیشده، بغلم کن اگر امن باشی زخم‌هام برات باز می‌شن.

فردا تقدیمتون میکنم

راستی روز ثبت کننده های لحظات مبارک = ).

کنکوری های عزیز میدونم امسال شرایط سختی داشتید و قطعا نمیتونم درکتون کنم ولی از ته دل براتون دعا میکنم که فردا و پس فردا اون نتیجه ای که دلخواهتونه و به صلاحتونه رو بگیرید و با لبخند از سر جلسه بیاین بیرون = ).