نهج‌_البلاغه 🌺انْظُرُوا أَهْلَ بَيْتِ نَبِيِّكُمْ، فَالْزَمُوا سَمْتَهُمْ وَ اتَّبِعُوا أَثَرَهُمْ، فَلَنْ يُخْرِجُوكُمْ مِنْ هُدًى وَ لَنْ يُعِيدُوكُمْ فِي رَدًى؛ فَإِنْ لَبَدُوا فَالْبُدُوا وَ إِنْ نَهَضُوا فَانْهَضُوا، وَ لَا تَسْبِقُوهُمْ فَتَضِلُّوا وَ لَا تَتَأَخَّرُوا عَنْهُمْ فَتَهْلِكُوا. به خاندان پيامبرتان بنگريد، و بدان سو كه مى روند برويد، و پى آنان را بگيريد. كه هرگز شما را از راه رستگارى بيرون نخواهند كرد و به هلاكتتان بازنخواهند آورد. اگر ايستادند بايستيد، و اگر برخاستند، برخيزيد. بر آنها پيشى مگيريد كه گمراه مى شويد، و از آنان پس نمانيد كه تباه مى گرديد. خطبه_97

🌱 امام رضا علیه السلام فرمودند: وَ مَثَلُ الْمُؤْمِنِینَ فِی قَبُولِهِمْ وَلَاءَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ فِی یَوْمِ غَدِیرِ خُمٍّ کَمَثَلِ الْمَلَائِکَةِ فِی سُجُودِهِمْ لِآدَمَ وَ مَثَلُ مَنْ أَبَى وَلَایَةَ أَمِیرِ الْمُؤْمِنِینَ فِی یَوْمِ الْغَدِیرِ مَثَلُ إِبْلِیسَ وَ فِی هَذَا الْیَوْمِ أُنْزِلَتْ هَذِهِ الْآیَةُ الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ‌. مَثَل مومنین در پذیرش ولایت امیرالمومنین در روز غدیر، همچون فرشتگان است در سجده بر حضرت آدم؛ و مَثَل کسانی که با ولایت امیرالمومنین در روز غدیر مخالفت کردند، مَثَل ابلیس است. در این روز آیه شریفه: «الْیَوْمَ أَکْمَلْتُ لَکُمْ دِینَکُمْ‌» نازل شد. إقبال الأعمال، ج ١، ص ۴۶۵.

🍀قَالَ الرِّضَا علیه السلام: مَنْ لَمْ یَقْدِرْ عَلَی مَا یُکَفِّرُ بِهِ ذُنُوبَهُ فَلْیُکْثِرْ مِنَ الصَّلَاةِ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ فَإِنَّهَا تَهْدِمُ الذُّنُوبَ هَدْماً هر کس نمی تواند کفاره ی گناهانش را بپردازد، بر محمد و آل محمد بسیار صلوات فرستد زیرا صلوات گناهانش را کاملا از بین می برد. (بحارالانوار ج۹۱ص۴۷)

🌱امام رضا(ع): مَنْ أَحَبَّ عَاصِیاً فَهُوَ عَاصٍ وَ مَنْ أَحَبَّ مُطِیعاً فَهُوَ مُطِیعٌ وَ مَنْ أَعَانَ ظَالِماً فَهُوَ ظَالِمٌ وَ مَنْ خَذَلَ عَادِلًا فَهُوَ خَاذِلٌ إِنَّهُ لَیْسَ بَیْنَ اللَّهِ وَ بَیْنَ أَحَدٍ قَرَابَهًٌْ وَ لَا یَنَالُ أَحَدٌ وَلَایَهًَْ اللَّهِ إِلَّا بِالطَّاعَهًِْ وَ لَقَدْ قَالَ رَسُولُ اللَّهِ (لِبَنِی عَبْدِالْمُطَّلِبِ ائْتُونِی بِأَعْمَالِکُمْ لَا بِأَنْسَابِکُمْ وَ أَحْسَابِکُمْ قَالَ اللَّهُ تَعَالَی فَإِذا نُفِخَ فِی الصُّورِ فَلا أَنْسابَ بَیْنَهُمْ یَوْمَئِذٍ وَ لا یَتَساءَلُونَ* فَمَنْ ثَقُلَتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ* وَ مَنْ خَفَّتْ مَوازِینُهُ فَأُولئِکَ الَّذِینَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ فِی جَهَنَّمَ خالِدُونَ. هرکس گنهکاری را دوست داشته باشد، گنهکار است و هرکه شخص مطیع را دوست داشته باشد، او نیز مطیع خداست. کسی که به ظالم کمک کند، ظالم است و هرکه عادلی را خوار کند، خود خوار است؛ بین خدا و احدی قرابت و خویشاوندی نیست؛ هیچکس به خدا نزدیک نمی‌شود؛ مگر با اطاعت. پیغمبر اکرم ص به فرزندان عبدالمطلّب فرمود: «اعمال خود را بر من بیاورید( یا به من نشان دهید ) نه خویشاوندان و خانواده‌تان را؛ خداوند بزرگ میفرماید: پس آن‌گاه که نفخه صور قیامت دمیده شد دیگر نسب و خویشی در میانشان نماند و کسی از کس دیگر حال نپرسد. پس (در آن روز) هر که اعمالش سنگین و وزین است آنان رستگارانند. و هر که اعمالش سبک وزن است آنان کسانی هستند که نفس خویش را در زیان افکنده، به دوزخ مخلد خواهند بود. بحارالأنوار، ج۷، ص۲۴۱ و عیون أخبارالرضا (ج۲، ص۲۳۵)

﷽ فرارسیدن ماه ربیع الاول ، و شب بلند مرتبه «ليلة المبيت» بر عاشقان ولایت گرامی باد . امشب بزرگداشت یکی از مهمترین فضائل و مناقب وجود مقدس آقا امیرالمؤمنین سلام الله علیه است ، شبی که معروف است به « لیلة المبیت » . امشب همان شبی است که حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام به جای پیامبر اکرم صلی الله علیه و آله در بستر آن حضرت خوابیدند تا رسول خدا صلی الله علیه و آله از توطئه قتلی که مشرکان مکه برای او در سر داشتن ، بتواند جان سالم به در ببرد و از مكه به مدينه هجرت کنند . به همین مناسبت آیه ۲۰۷ سورهٔ بقره نازل شد . « وَ مِنَ النَّاسِ مَن يَشْرِى نَفْسَهُ ابْتِغَآءَ مَرْضَاتِ اللَّهِ وَ اللَّهُ رَءُوفُ‌ بِالْعِبَادِ » و از ميان مردم كسى است كه جان خود را براى طلب خشنودى خدا مى‌فروشد، و خدا نسبت به (اين‌) بندگان مهربان است.»

🌺حضرت امیرالمؤمنین علی علیه السلام: تَنْزِلُ الْمَعُونَةُ عَلَى قَدْرِ الْمَئُونَةِ؛ يارى و کمک خداوند، به تناسب تلاش آدمی به او می‌رسد.

نهج_البلاغه 🌺هَلَكَ فِيَّ رَجُلاَنِ: مُحِبٌّ غَال، وَمُبْغِضٌ قَال دو تن به خاطر من به هلاكت رسيدند دوست افراط كننده،و دشمن دشنام دهنده. بى شك محبت اولياء الله از اركان ايمان است و همان سبب پيروى بى قيد و شرط از آنان و در نتيجه سبب نجات در دنيا و آخرت مى شود ولى اگر اين محبت از حد اعتدال تجاوز كند و به شكل غلو در آيد و امام را به مقام نبوت يا الوهيت برساند، به يقين چنين محبتى گمراهى و ضلالت است. همان گونه كه اگر محبت محو شود و جاى خود را به عداوت و دشمنى دهد سبب خروج از ايمان و گمراهى و ضلالت خواهد بود. حکمت_117

🌱الامام علی بن موسی الرضا علیه السلام: لايَتِمُّ عَقْلُ امْرِء مُسْلِم حَتّى تَكُونَ فيهِ عَشْرُ خِصال: أَلْخَيْرُ مِنْهُ مَأمُولٌ. وَ الشَّرُّ مِنْهُ مَأْمُونٌ. يَسْتَكْثِرُ قَليلَ الْخَيْرِ مِنْ غَيْرِهِ، وَ يَسْتَقِلُّ كَثيرَ الْخَيْرِ مِنْ نَفْسِهِ. لا يَسْأَمُ مِنْ طَلَبِ الْحَوائِجِ إِلَيْهِ، وَ لا يَمَلُّ مِنْ طَلَبِ الْعِلْمِ طُولَ دَهْرِهِ. أَلْفَقْرُ فِى اللّهِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنَ الْغِنى. وَ الذُّلُّ فىِ اللّهِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنَ الْعِزِّ فى عَدُوِّهِ. وَ الْخُمُولُ أَشْهى إِلَيْهِ مِنَ الشُّهْرَةِ. ثُمَّ قالَ(عليه السلام): أَلْعاشِرَةُ وَ مَا الْعاشِرَةُ؟ قيلَ لَهُ: ما هِىَ؟ قالَ(عليه السلام): لا يَرى أَحَدًا إِلاّ قالَ: هُوَ خَيْرٌ مِنّى وَ أَتْقى عقل شخص مسلمان تمام نيست، مگر اين كه ده خصلت را دارا باشد 1ـ از او اميد خير باشد. 2ـ از بدى او در امان باشند .3ـ-خير اندك ديگرى را بسيار شمارد .4--خير بسيار خود را اندك شمارد. 5ـ-هر چه حاجت از او خواهند دلتنگ نشود. 6ـ-در عمر خود از دانش طلبى خسته نشود. 7- فقر در راه خدايش از توانگرى محبوبتر باشد. 8ـ-خوارى در راه خدايش از عزّت با دشمنش محبوبتر باشد. 9- گمنامى را از پرنامى خواهانتر باشد .10- احدى را ننگرد جز اين كه بگويد او از من بهتر و پرهيزكارتر است. (بحارالانوار ج۷۵ص۳۳۶)

☘از امام صادق علیه السلام نقل شده که فرمودند: إرجُ اللهَ رَجاءً لایُجَرّئُکَ عَلَی مَعاصیهِ وَ خَفِ اللهَ خَوفاً لا یُؤیسُکَ مِن رَحمَتِه. *به خداوند آنگونه امیدوار باش که تو را بر انجام معصیتش جرأت نبخشد و آنگونه بیم داشته باش که تو را از رحمتش ناامید نگرداند* امالی(صدوق) ص 14

وَ عَن أبِى الحَسَن الرِّضا عليه السلام: مَنْ لَمْ يَقْدِرْ عَلى زِيارَتِنا فَلْيَزُرْ صالِحى مَوالينا يُكْتَبْ لَهُ ثَوابُ زِيارَتِنا. [مسند الامام الرضا عليه السلام، ج 2، ص 254.]

ليلة المبيت به نقل از اهل عامه عبدالرحمن بن میمون به نقل از ابن عباس گوید : رسول خدا در شبی که به سوی آن غار برون شد، علی را در بستر خود خوابانید. ابوبکر به دنبال پیامبر آمد و علی او را از خروج پیامبر آگاه کرد. ابوبکر در پی آن حضرت روان شد و قریشیان بیدار و پاسدار، علی را [به جای پیامبر] هدفِ مراقبت قرار بودند. چون صبح شد، با شگفتی، علی را فراروی خود دیدند. گفتند : محمد کجاست؟ علی گفت : من از او خبر ندارم. گفتند : «ما نمی‌خواستیم به تو ضرری برسانیم و تو را آزار دهیم. ما هدفمان محمد بوده است. چون که او از زدن و ضربه خوردن به خود نمی پیچد اما تو از ضربه خوردن به خود می پیچی.» سپس آیهٔ و من الناس من يشري نفسه... دربارهٔ او نازل شد. امام علی علیه السلام، خود، در این باره چنین سروده اند : وَقَيتُ بنَفْسي خَيْرَ مَن وَطِئَ الحَصیٰ و اَکْرَمَ خَلْقٍ طافَ بالبَيتِ و الحَجَرِ و بِتُّ اُراعِی منهم ما ینوبُنی و قد صِرتُ نفسي علي القتلِ و الأسْرِ محمدٌ لَمّا خافَ اَن یَمکروا به فنَجّاه ذوالطولِ العظيمُِ منَ المَکْرِ و باتَ رسولُ الله في الغارِ آمناً فما زالَ في حفظِ الإلٰه و في سَتْرٍ با جان خود برترین راهوار در این سنگریزه ها/ و گرامی ترین آفریده، زیر بیت و حجر را پاسداری کردم. / خوابیدم و درحالی که دشمنانم را می پاییدم / خود را برای کشته شدن و اسارت آماده ساختم. / زمانی که محمد از مکر آنها بر خود ترسید/ خداوند بخشایشگر عظیم، از این مکر نجاتش داد / آری، رسول خدا در آن غار، ایمن آسود / و همواره در پناه خدا باقی ماند. بر گسترهٔ کتاب و سنت؛ اثر علامه عسکری؛ بخش آیات درباره حضرت علی علیه السلام؛ صفحهٔ ٢۴٨