🍀الإمامُ العسكريُّ عليه السلام : إنَّ الوُصولَ إلَى اللّه ِ عَزَّوجلَّ سَفَرٌ لا يُدرَكُ إلّا بامتِطاءِ اللَّيلِ .  رسيدن به خداوند عز و جل سفرى است كه جز با نشستن بر مركب شب، پيموده نشود. [ بحار الأنوار : 78/380/4. ]

🌺امیرالمومنین علیه السلام : « مَنْ حَذَّرَكَ كَمَنْ بَشَّرَكَ» هر كه تو را بترساند (و از عواقب امور بازت دارد) مانند كسى است كه تو را بشارت بخوبى داده است. (غرر الحکم و درر الکلم ج ۱، ص ۵۹۰)

بزرگی و عظمت او همان اخلاق بهشتی و لطافتش در برابر دوست و دشمن بود. آن‌چنان که در سن هشتاد و چهار سالگی درعین انتقاد یکی از علما نسبت‌ به پدرش قاضی بزرگ برمی‌خیزد و دست او را می‌بوسد:) او این صفت را از پدر به ارث برده بود. میفرمودند: الله الله الله که دل هیچ‌کس را نرنجانید! «شش ربیع الاول، سالگرد مرحوم آیت الله سید علی قاضی طباطبایی قدس الله نفسه» 🌱@ostad_vakili

❗️یکی اومد به پیامبر گفت دلم گرفته، دیگه خسته شدم از این دنیا پیامبر اکرم ص بهش گفتن... @ganjma

امشب که زمین و آسمان می گرید از ماتم عسگری جهان می گرید جا دارد اگر شیعه خون گریه کند چون مهدی صاحب الزمان می گرید شب شهادت یازدهمین گل بوستان امامت ولایت ،تسلیت باد.🙏

#روان‌شناسی_توحیدی 🔸 ما می‌تونیم فرزندمون رو به گل تشبیه کنیم؛ 📌 اگه شما صبح به گل آب دادید، ظهر آب دادید عصر آب دادید، شبم دوباره آب دادید، این گل پژمرده می‌شه، خراب می‌شه، فاسد می‌شه؛ 👈 کودک ما هم به مثابه همین گلِ ✨ تذکر مداوم و به هر بهانه و دلیلی، حکم همون آب زیادی دادن به گل رو داره؛ مطلق تذکر ندادن و جلوی خطا نایستادن هم مثل اینه که به اون گل هیچ وقت آب ندیم؛ در هر دو صورت چه آب زیادی، چه بی‌آبی، عامل اساسی توی فاسد شدن و یا مرگ اون گلِ؛ 👈 لذا باید به اندازه تذکر داد و به اندازه جلوی خطاش ایستاد؛ یعنی وقتی که آب به گل دادیم، صبر کنیم این آب جذب بشه، ریشه‌های گل، این آب رو دریافت کنن، تجلی این آب در گل نمود پیدا بکنه، رشدش رو درش ببینیم، سرحالی و شکوفایی گل رو ببینیم، وقتی که دوباره تشنه شد و دیدیم موقعیت مناسبه، نوبت بعدی آبیاری رو در موردش اِعمال کنیم؛ 📌 تذکر دادن هم دقیق به همین شکله روان‌شناسی توحیدی کــلــیــنــیــک کُـــــــلــبــــه @ganjma

🏴امام عسكرى عليه السلام : ما مِن بَلِيّةٍ إلاّ وللّه ِ فيها نِعمَةٌ تُحيطُ بِها . هيچ گرفتارى و بلايى نيست مگر آن كه نعمتى از خداوند آن را در ميان گرفته است . بحارالانوار جلد ۷۸ ص ۳۷۴ ح ۳۴