«ای بقیع مطهر ای گنجینه‌دار نور ای مدفن عشاق و ای حکایت‌گر غربت به راستی این راز را با که باید گفت که اسلام در مدینه النبی از همه جا غریب‌تر است؟ ای بقیع مطهر منتظر باش اگر آنان توانستند که نور را در حبس کشند تو هم غریب خواهی ماند. ای بقیع با ما سخن بگو... با ما از رازهای سربه مهری که در سینه داری بگو. ای بقیع ای هم نوای مولا مهدی، ای رازدار آن یار غریب، بگو آنجا چه می‌گذرد هنگامی که او به زیارت قبور می آید؟ بگو با ما بگو. لابد صدای گریه غریبانه آن یار مضطر را هنگامی که بر غربت اسلام می‌گرید شنیده‌ای؟ بگو با ما بگو که حبیب ما در رازگویی‌های علی‌وار خویش و در مناجات‌های سجادانه‌اش چه می‌گوید؟ ▫️ای تربت مطهر! ای آن که بر تربت تو جای جای نشانه پای حبیب ما و اثر اشک‌های غریبانه او باقی است، ای هم نوای امن یُجیب مولا مهدی، ای مصداق طبتم وطابَتِ الْأَرْضُ الَّتِی فِیها دُفِنْتُمْ ای کاش ما به جای خاک تو بودیم و هنگامی که آن یار غایب از نظر به زیارت قبور می‌آمد بر پای او بوسه می‌زدیم. ▫️ای بقیع ای تربت مطهر! ای کاش ما نیز چون تو می‌توانستیم که با آن محبوب وقتی که امن یجیب می‌خواند هم‌نوا شویم و به راستی که امن یجیب حکایت دل پرغصه اوست. گوش کن... أمَّنْ یُجِیبُ الْمُضْطَرَّ إذا دعاه ویکشف السوء ویَجْعَلُکُمْ خُلَفَاءَ الْأَرْضِ (نمل، 42) چرا که اوست مصداق اتم مضطر و خلافت ارض میراثی است که به او باز می‌گردد. و ای بقیع مطهر! منتظر باش... اگر آنان توانستند که برای همیشه شمس را در غربت غروب نگاه دارند تو نیز غریب خواهی ماند.» ✍🏻 سید مرتضی آوینی 📚 سفر به سرزمین نور #حج 🆔@ghabe_hasht