بعد از شهادت همه یاران، عباس، علی‌اکبر و قاسم، دیگر هیچ‌کسی برای حسین "ع" نمانده بود. امام جلوی خیمه آمد و با صدای غریب و ضعیف فریاد زد: «هَلْ مِنْ ناصِرٍ یَنْصُرُنی؟» «آیا یاوری هست که مرا یاری کند؟..» اما جوابی نیامد جز صدای شیون زن‌ها و بچه‌ها...

کاش من به جای شما جون می‌دادم کاش هزاربار می‌مردم ولی شما یه زخم برنمی‌داشتید.. کاش منِ حقیرِ بی‌چاره بمیرم که شما رو بی یاور نبینم..

من فقط با قاثم و جاری جونم میرم😂☝🏻

ایشالا من و زهرا و فاطمه درحال عبور از مرز🤙🏻

حانیه و زینب و معصومه پشت سرمون-

هل من ناصر ینصرنا؟ لبیک یا حسین!

خدایا ما طاقت اینقدر غم رو نداریم.. حسین چی کشید اون روز؟چی کشید به تنهایی..

جسمش به قتلگاه و چشمش به خیمه‌گاه؛ ناموس‌دارها! نگران، کشته شد حسین…