خطبه ای از پیامبر: ای گروهی که به زبان ایمان اورده اید و دل های شما خالی از ایمان است! غیبت مسلمانان را مکنید! و عیب جویی ایشان ننمایید! که هر که عیب جویی برادر خود کند،خدا عیب او را ظاهر میسازد اگر چه در اندرون خانه ی خود باشد. https://eitaa.com/ghaibatt

۱.ایا غیبت از خویشاوندان نزدیک مثل پدر و مادر و …جایز است؟ جایز نیست.(ایت الله سیستانی ،رهبر) https://eitaa.com/ghaibatt

۲.ایا شرط تحقق غیبت ،گفتن عیب فرد در غیابش است یا گفتن عیب فرد در حضور خودش نیز محسوب میشود؟ بله ،شرط تحقق غیبت،گفتن عیب فرد در غیابش است و اگر عیبش در حضورش گفته شود ،ممکن است از جهان دیگری مانند ،هتک حرام باشد.(حضرت امام،رهبر،ایات عظام سیستانی،وحید،مکارم،بهجت و خویی) https://eitaa.com/ghaibatt

۳.ایا فکر کردن درباره ی معایب دیگران و تصور ذهنی عیب های ان ها بدون اینکه این عیب به زبان اورده شود ،غیبت شمرده میشود؟ فکر کردن درباره ی معایب دیگران و تصور ذهنی عیب های ان ها بدون اینکه به زبان اورده شود،غیبت محسوب نمیشود.( امام خامنه ای،و ایات عظام بهجت،زنجانی،مکارم و نوری) https://eitaa.com/ghaibatt

۴.ایا در صدق غیبت،شرط است غیبت کننده و شنونده ی غیبت ، غیبت شونده را بشناسند؟ اگر غیبت شوندگان مشخص و معین باشند و شنونده بشناسد،غیبت محسوب می شود.(رهبر) بیان عیب کسی که شنونده وی را نمی شناسد و بعدا هم نخواهد شناخت،مانعی ندارد.(ایت الله نوری) شنونده اگر نشناسد ،غیبت نیست.(ایت الله صافی) سوال:ایا بدگویی اشخاص ناشناس نیز غیبت است؟ مثلا من و دوستم در اتوبوس نشسته ایم و شخص غریبی وارد می شود که وضع ناجوری دارد . من به دوستم عیب او را می گویم. ایا این غیبت است؟در صورتی که او را اصلا دیگر نمی بینیم. جواب:اگر عیب اشکار نیست،ذکر ان در غیاب شخص غیبت است. https://eitaa.com/ghaibatt

۵.ایا غیبت کسی که فعلا او را نمی شناسد ولی احتمالا شناخت او در اینده وجود دارد،جایز است؟ اگر بداند بعدا او را خواهد شناخت،غیبت است و نباید گوش کند(ایت الله زنجانی) بیان عیب کسی که شنونده او را نمیشناسد و بعدا هم نخواهد شناخت.( این الله نوری) https://eitaa.com/ghaibatt

۶.در حرمت غیبت،فرقی بین زنده بودن و یا مرده بودن غیبت شونده نیست.(رهبر ،ایات عظام مکارم و زنجانی) https://eitaa.com/ghaibatt

سلام 💐 اثار گناه رو براتون میگم شما هم نشر بدین🙂لطفااااا

اثار گناه در روایات ۱.بزرگترین گناه از نظر امیرالمومنین:گناهی است که در نزد مرتکب ان کوچک جلوه کند. ۲.گناه غیر قابل امرزش:از گناهانی که امرزیده نشود سخن کسی است که بگوید ای کاش به جز این گناه مواخذه نشوم.(امام محمد باقر علیه السلام) ۳.کوچک شمردن گناه:به راستی مومن گناه خود را انگونه می بیند که زیر سنگی بزرگ قرار گرفته و می ترسد بر سرش بیفتد و کافر گناه خود را به گونه ی مگسی میبیند که از روی بینی او عبور می کند.(پیامبر) ۴.گناه و جرات بر خداوند:به کوچکی گناه ننگرید بلکه نگاه کنید نسبت به چه کسی جرات پیدا کردید و گناه انجام دادید.(امام محمد باقر علیه السلام) ۵.خطر شادمانی به گناه: بپرهیز از شادمانی به گناه،زیرا شادمانی به گناه از ارتکاب ان بزرگتر است.(امام سجاد علیه السلام) دhttps://eitaa.com/ghaibatt