eitaa logo
فتـح‌قلّه‌ها بسوی‌ظهور«🚩»
1.6هزار دنبال‌کننده
1.1هزار عکس
584 ویدیو
46 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
📌ریچارد مدهرست، روزنامه‌نگار مستقل سوری_انگلیسی: تاریخ پر است از کسانی که به استعمارگران آمریکایی اعتماد کردند و بعداً سرشان کلاه رفت. از سرخ‌پوستان آمریکا (بومیان) بگیرید تا امروز. 🔸از چه نقطه‌ای مذاکره با آمریکا از یک اشتباه، تبدیل به خودتخریبی می‌شود؟ 🔹اگر از زمان مذاکره، مانند آنها برای تسلیح کردن خودتان استفاده نمی‌کنید، دارید گور خودتان را می‌کَنید. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
14.2M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
دو چیز جنگ را استمرار می‌دهد: فرصت تجهیز دادن به دشمن و اظهار ضعف در مقابل دشمن 👈استاد محمد شجاعی: استکبار و امپریالیسم فقط زبان زور را متوجه می‌شود و این فقط حرف من نیست، حرف قرآن و حتی حرف خودشان است. 🔹 رهبر شهید ۱۷۰ مرتبه فرمودند که مذاکره با آمریکا خیانت است، عاقلانه نیست، شرافتمندانه نیست و.... 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
🔴 متاسفانه برخی مسئولین راه رسیدن به آرامش رو در صلح و توافق و تفاهم با آمریکا می‌بینند! درحالیکه هر روز شاهد اتفاقات و درگیری‌ها هستیم و آمریکا در باطن هیچ اعتباری برای تفاهم‌نامه قائل نیست و هربار که اراده کرده با ما وارد درگیری نظامی شده امیرالمومنین علی علیه‌السلام میفرماید؛ اگر به دنبال صلحید،بجنگید , و اگر دنبال جنگید،صلح کنید دشمن هر روز داره جری‌تر میشه و ما باید سیلی محکمی بهش بزنیم شما دقیقا به همین چند ماه گذشته نگاه کنید ما وسط درگیری‌های سنگین ، نفت‌مون رو بالاتر از قیمت جهانی میفروختیم از تنگه عوارض میگرفتیم و هر کشتی تجاری که میخواست رد بشه عوارض پرداخت می‌کرد با توجه به فشار جنگ ایران و کاهش عرضه نفت؛ آمریکا علیرغم میل باطنیش مجبور شد تحریم‌های نفتی ما رو یک ماه تعلیق کنه وقتی ما و مذاکره برای پایان جنگ دادیم ، هر آنچه که بدست آورده بودیم رو یکباره از دست دادیم فروش نفت به صفر رسید ، محاصره دریایی رخ داد ، جنوب لبنان رو شخم زدن و حتی یک دلار هم از پولهای بلوکه شده ما رو برنگردوند و در عوض ما تنگه هرمز رو باز کردیم تا آمریکا با دلار خیلی کمتر از ۱۳۰ دلار یعنی ۷۰ دلار تمام مخازنش رو‌ پر کنه! و تجهیزات فراوانی به میدان بیاره این صلح و تفاهم‌نامه به جنگ ختم خواهد شد خواهید دید... اونموقع است که برخی سیاستمداران ما که با دادن خیلی از امتیازها به دنبال صلح بودن ، تازه از خواب بیدار میشوند 👈و باز هم میگوییم, راهی که غربگرایان و مذاکره‌پرستان میروند به ترکستان نیست, به گورستان است. والسلام علیکم و رحمة الله و برکاته ✍قرارگاه جهادی شهید ابراهیم هادی 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
👈 سوال؛ آیا اینکه ما بگوییم «خسته شده‌ایم»، «دیگر توان جنگ نداریم» یا «مردم زیر فشارند»، لزوماً به این معناست که دشمن هم قصد پایان جنگ را دارد؟ 🔻( امکان‌های غیرآمریکایی) 🔹پاسخ سوال فوق روشن است؛ جنگ با احساس مردم ما و با ابراز احساسات مقامات ما پایان پیدا نمی‌کند؛ یعنی هرچه ما غلیظ‌تر بگوئیم که خسته شدیم؛ یا محکم‌تر بگوئیم که «دیگر توان ادامه دادن نداریم» و «دوست نداریم بجنگیم» و «ما جنگ‌طلب نیستیم» به معنای پایان جنگ نیست؛ به معنای اراده دشمن برای پایان دادن به حمله نیست! پس چنگ کی تمام می‌شود؟ در ماه‌های اخیر، برخی تلاش کرده‌اند این گزاره را جا بیندازند که «جنگ تمام شده» یا «همه جنگ‌ها در نهایت با مذاکره پایان می‌یابد». گویی واقعاً جنگ در میدان عمل تمام شده، دو طرف از جنگ خسته شدند، حالا برویم و با یک تفاهم و توافق قضیه را تمام کنیم! آیا واقعاً اینگونه بود؟ قطعاً خیر! این خطای محاسباتی ما بود که فکر کردیم دشمن قصد پایان جنگ را دارد لذا آتش‌بس را پذیرفتیم! 👈واقعیت را باید در میدان دید، نه در شعارها. آیا فشار اقتصادی متوقف شده؟ آیا تحریم‌ها برداشته شده‌اند؟ آیا حملات سایبری، جنگ رسانه‌ای و ضربه‌زدن به زیرساخت‌ها پایان یافته است؟ وقتی سیستم بانکی، شبکه‌های ارتباطی یا زیرساخت‌های حیاتی هدف قرار می‌گیرند، یعنی درگیری فقط شکلش عوض شده؛ نه اینکه تمام شده باشد. 🔹اشتباه اصلی اینجاست که بعضی‌ها خستگی خودشان را با پایان تهدید خارجی اشتباه می‌گیرند. طبیعی است که مردم از فشار، ناامنی روانی و مشکلات اقتصادی خسته شوند. هیچ جامعه‌ای جنگ و تنش دائمی را دوست ندارد. اما خواستنِ آرامش، با «رسیدن به آرامش» فرق دارد. اگر طرف مقابل همچنان همان اهداف قبلی را دنبال کند، صرفِ اعلام خستگی از طرف مقامات ما چیزی را تغییر نمی‌دهد. 🔸در عمل، پایان جنگ در یکی از دو حالت اتفاق می‌افتد: 1️⃣ یا ما تسلیم می‌شویم و عقب‌نشینی می‌کنیم و امتیاز می‌دهیم تا فشارها متوقف شود! که نهایت آن فروپاشی نظام و تجزیه ایران است! 2️⃣ یا آن‌قدر هزینه ادامه مقاومت(نه صرفاً نظامی‌گری) را برای طرف مقابل، بالا می‌بریم که او ناچار به عقب‌نشینی شود. در این راهبرد هم راهی بجز فکر کردن به وجود ندارد! 🔹خارج از این دو حالت، حرف‌زدن از «پایان جنگ» بیشتر شبیه یک تصویر رسانه‌ای است تا یک واقعیت میدانی. جنگ زمانی تمام می‌شود که طرف مقابل به این نتیجه برسد که ادامه‌دادن برایش فایده‌ای ندارد یا هزینه‌هایش بیش از دستاوردهایش شده است. شاید مهم‌ترین خطر امروز همین باشد؛ اینکه جامعه تصور کند جنگ تمام شده، در حالی که فقط شکل آن تغییر کرده است. جنگ همیشه با صدای انفجار تعریف نمی‌شود؛ گاهی در اقتصاد، رسانه، امنیت روانی و زیرساخت‌ها ادامه پیدا می‌کند. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
18.5M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🆘هشدار مهم آیت الله مصباح یزدی درباره فتنه آینده 👈 مشکل برخی از سیاسیون یا یا برخی از کسانی که دارند و نظامی هستند این است که باورشان نمی‌شود اینها دشمن دین ما هستند، فکر می‌کنند اختلاف سر منافع مادی است، اگر آن را تأمین کنید کاری به شما ندارند! خواستگاه فتنه بعدی هم همین جاست. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
دلم به مِهرِ تــو صد پاره باد و هر پاره هزار ذره و هر ذره در هوای تــو باد... و گویی که تیری دور از او، در استخوانم می‌رود...😔💔 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
👈ایستاده در کنار مردمانِ مبعوث: حماسۀ انتقام در تشییع رهبرِ شهید ۱. رهبر انقلاب در بیانیۀ اخیرشان، آشکارا نسبت به روند مذاکراتیِ کنونی، موضع انتقادی گرفتند و نظر خویش را علی‌الاصول، متفاوت از نظر اکثریّتِ مطلق در شورای عالی امنیت ملّی دانستند. تصریح به «نظر دیگر»، آن هم به ضمیمۀ تعبیر «علی‌الاصول»، حاکی از یک «تمایز بنیادین» دارد که هرگز نمی‌توان آن را به «مفاد تفاهم‌نامه» تقلیل داد. ایشان، از یک سو در بیانیه‌ای عمومی و خطاب به مردم، نظر خویش را متفاوت معرفی کردند و از سوی دیگر با تعبیر علی‌الاصول، شدّت این تفاوت را بیان نمودند. پس تردیدی در میان نیست که در زمینۀ نحوۀ مواجهه با آمریکا، تفاوت بنیادین وجود دارد و اهمّیّت آن نیز به حدی است که رهبر انقلاب از اظهار و بیان این فاصله، پرهیز نداشته است. ۲. این تمایز اساسی، واقعیّت تازه‌ای نیست، بلکه در سنّت سیاسیِ امام راحل و امام شهید نیز فراوان به چشم می‌خورد. همواره در درون ساختار جمهوری اسلامی، نیروهای سیاسی‌ای وجود داشته‌اند که مایل به مذاکره با آمریکا بوده‌اند و این مسیر را ترجیح می‌دادند و برای تحقّق آن نیز با رهبر، چانه‌زنی و گفتگو داشته‌اند. چه امام راحل و چه امام شهید، هر دو اصرار داشته‌اند که مسیر پیشرفت انقلاب، هرگز از معبر مذاکره با آمریکا نمی‌گذرد و مذاکره، هیچ مشکلی را حل نخواهد کرد. بااین‌حال، هر دو نیز مجال‌هایی را برای تجربه‌اندوزی در اختیار نیروهای حامی مذاکره قرار دادند که همگی بدون استثنا به شکست انجامیدند. از این جهت است که رهبر شهید، به «تجربه» ارجاع دادند و آن را «دلیلِ» نفی مذاکره با آمریکا شمردند. اگر هرچه که در گذشته به‌عنوان تجربه‌های ملّی ما دربارۀ آمریکا اندوخته شده را کنار بنهیم، اما جنگ تحمیلی اخیر که در آن، رهبر انقلاب به شهادت رسید، یک «فاجعۀ تاریخی» و «مصیبت بی‌جبران» است و باید این حقیقت تلخ، «نقطۀ عطف» و «لحظۀ چرخش» قلمداد شود و باب مذاکره با آمریکا، برای همیشه مسدود گردد. این انسداد، لازمۀ قطعیِ حیثیّت ایمانی و شرافتِ ملّی ما ایرانیان است. ۳. این تفاوت عمیق و اساسی، موجب گردید که رهبر انقلاب، خود را از دامنۀ این مذاکره خارج سازند و فقط برای آن، شروطی را تعیین کنند و طرفِ این‌سوییِ مذاکره را «دولت ایران» معرفی نمایند. این یعنی مذاکره و تفاهم، میان «دو دولت» است و شخص رهبر انقلاب، بیرون از گسترۀ این مذاکره قرار دارند و حاضر به گفتگو نیستند. رهبر انقلاب در برابر اصرارهای اعضای شورای عالی امنیت ملی، «قانع» نشده‌اند و بدین جهت، تصریح کرده‌اند که در نهایت نیز «نظر دیگر»ی داشته‌اند که بسیار متفاوت بوده است، اما با این حال، «اجازه» داده‌اند. این اجازه به معنی هم‌داستانی و هم‌نظری نیست، بلکه اختلاف آغازین و بنیادین، همچنان پابرجاست. روشن است که در این وضع، ایشان به یک «ناظر بیرونی» تبدیل می‌شوند که تحقّق شروط را می‌طلبند و انتظار دارند که در صورت عبور آمریکا از شروط، دولت ایران نیز بی‌درنگ و قاطع، میز مذاکره را ترک کند. ۴. حقیقت دیگر این‌که رهبر انقلاب، «مردمانِ مؤمنِ مبعوث» را نیز وارد معادله کرده‌اند و آنها را کنار خویش، «داوران» و «ناظران» این مذاکره شمرده‌اند. این یعنی «امام» و «امّت»، چشم به سیاست می‌دوزند و از استقرار چهارچوب‌ها و قاعده‌ها، مراقبت می‌‌کنند. رهبر انقلاب، معیارهایی را تعیین کرده‌اند اما خود به‌تنهایی، نظارت را بر عهده نگرفته‌اند، بلکه جامعه را نیز درگیر این روند کرده‌اند. این هندسه‌پردازی، در امتداد افقِ بعثتِ الهیِ مردم قرار دارد و مردمانِ مبعوث را به عرصۀ «مراقبۀ انقلابی» فرامی‌خواند و آنها را «دیده‌بان امین» می‌شمارد. بعثتِ الهیِ مردم، تنگ‌دامنه و محدود نیست، بلکه حتّی بر «سیاست» نیز، حاکم و ناظر است و از آن پاسخ می‌طلبد. سیاست، به‌هیچ‌رو نمی‌تواند خیابان را نادیده بگیرد و مردمانِ مبعوث را از معادله حذف کند و دچار خودمختاری و اندک‌سالاری بشود. در تشییعی که پیش روست، باید به همین سو حرکت کرد و در متن آن، به سیاست جهت داد و خون‌خواهی را طلبید و تفاهمِ سرگردان و شروط عمل‌نشده را نقد کرد و رویکرد مذاکره‌اندیش را به چالش کشید. رهبرِ شهید، در مسیر مقاومت در برابر استیلا و تفرعن آمریکا به شهادت رسید و این شهادت باید آغازی برای برچیدن تفوّق آمریکا و راندن آن از منطقه و انتقام سخت باشد. صدای اصلیِ این تشییع، صدای «حماسه» و «خیزش» و «به‌پاخواستن» و «انتقام» و «خون‌خواهی» است، نه سوگِ محض و عزای بی‌عمل. باید جوشید و خروشید و بعثت الهیِ مردم را تکمیل کرد و از خونِ رهبرِ شهید، تاریخ جدید ساخت. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
🆘 از عمل‌گرایی تا خون‌فروشی: الیگارشی دو نفری به‌جای جمهوری اسلامی ۱. مردمان مبعوث! به اصحاب سیاستِ عمل‌گرا اعتماد نکنید. اینان بر سر خون رهبر شهید، معامله کردند. فراموش نکردیم که بر تداوم شورای موقت رهبری اصرار می‌ورزیدند و به دنبال عادی‌سازی فقدان رهبر بودند.‌ در طول ماه‌های گذشته، عامدانه و موذیانه، هرگز از خون‌خواهی و انتقام سخن نگفتند و آن سوی میز مذاکره با قاتلان رهبر شهید نشستند. رهبر حاضر در برابر اصرارها و دلایل آنها قانع نشد و در نهایت نیز تصریح کرد که علی‌الاصول، نظر دیگری دارد. این یعنی ایشان معتقد است راهی که اکنون طی می‌شود به سرانجام نخواهد رسید و از بنیان، خطاست. اصحاب سیاست، با وجود تأکیدات رهبر کنونی، نظر خود را ترجیح دادند و آن را حاکم کردند. در دورۀ رهبر شهید نیز ایشان تصریح کرد که دیگر نباید با آمریکا مذاکره کرد، اما شخص رئیس دولت، اصرار کرد و به راه خطای خویش رفت. اکنون رئیس دولت، باید شرم‌سار و سرافکنده باشد که چرا پس از جنگ دوازده روزه و با وجود مخالفت رهبر شهید، دوباره مسیر مذاکره را انتخاب کرد، اما هرگز چنین احساسی ندارد.‌ این مذاکرات، ارسال پیام ضعف از سوی دولت ایران به آمریکا بود و سبب‌ساز شهادت رهبر گردید. بجاست که به رهبر شهید گفته شود: «السلام علیک یا قتیل المذاکرات». لیبرال‌های داخلی، دشمن را تهییج به حمله و به‌شهادت‌رساندن رهبر کردند. این، عاقبت تلخِ استقرار حاکمان ضعیف در قدرت است. دولت ضعیف، مقدمه‌ساز تهاجم خارجی شد. ۲. سیاست عمل‌گرا در پی این است که با پایان‌یافتن مراسم تشییع در این هفته، بساط خیابان را برچیند و خونخواهی را به برنامه و تدبیر حواله بدهد و زمان گزاف بخرد، اما در عمل، اقدامی نکند. اگر اراده و غیرت و حساسیتی وجود داشت، نیاز به تذکّر و تنبّه مردم نبود، بلکه اینان خودشان سخن از انتقام می‌گفتند و بر آن تأکید می‌کردند. در یادداشت تفاهمی که نگاشتند، تعهد دادند که انتقام نگیرند، درحالی‌که می‌توانستند این پنجره را گشوده نگه دارند. در سیاست عمل‌گرا، هیچ صداقتی وجود ندارد و دربارۀ همه‌چیز در چهارچوب دستگاه محاسباتی مادی، قضاوت می‌شود. اگر قصد و اراده‌ای برای انتقام در میان بود، پاسخی قاطع به شهادت حاج قاسم داده می‌شد. ۳. همین که تشییع تمام شد و خیابان فروپاشید و اجتماعات مؤمنانه از دست رفت، سیاست عمل‌گرا نیز تعارف را کنار می‌گذارد و انتقام را به فتح قدس و مفاد تفاهم‌نامه و ... فرومی‌کاهد‌. اینان حاضر نیستند برای آمریکا، هزینۀ گزاف تولید کنند. شخص رئیس دولت در دورۀ تهدید شدن رهبر شهید از سوی ترامپ، آشکارا گفت که انتقام از ترامپ در کار نیست و‌ اکنون نیز کمترین صدایی از دولت در امتداد انتقام شنیده نمی‌شود. رئیس مجلس نیز که جوهر و هویت عمل‌گرایانه دارد، رندانه و زیرکانه، انتقام را به امور دیگر تقلیل می‌دهد. این یعنی سیاست کنونی، انقلابی نیست. شعام نیز برآیند این دو جریان سیاسی است و بدین جهت، محافظه‌کار و روبه‌عقب است و لیبرال‌های ایرانی از آن دفاع می‌کنند.‌ ۴. می‌خواهند تشییع، عزا باشد، نه حماسه و بی‌درنگ نیز تمام شود و عادی‌سازی صورت بگیرد. می‌خواهند مؤمنان مبعوث، خشم و غضب و حرارت خویش را در این هفته فروبنشانند و جنگ را فراموش کنند و از انتقام درگذرند.‌ وقتی رئیس دولت و رئیس مجلس، شعام را به ابزار چانه‌زنی در برابر رهبر تبدیل می‌کنند، و مجلس را به‌گونه‌ای بی‌سابقه و بی‌توجیه، به تعطیلی می‌کشانند، و حتی لفظ انتقام را بر زبان نمی‌آورند، و به صورتی تحقیرآمیز به میز مذاکره با قاتلان رهبر شهید بازمی‌گردند، یعنی بی‌اصول و عمل‌گرا و فاقد خط قرمز هستند. نباید فریب چنین سیاستی که با صداقت، بیگانه است را خورد. این سیاست، معطوف به آمریکاست و از مذاکره، دست نمی‌کشد. هرچه که بشود، باز اینان به مذاکره رو می‌آورند. حاصل مذاکرات و تفاهم اخیر نیز عیان است؛ تعهّدی تحقّق نیافته و آمریکا توانسته با گشودن تنگۀ هرمز، اقتصاد بحران‌زده‌اش را نجات بدهد و مقدمات حملۀ بعدی را فراهم نماید؛ این یعنی . مسئولیت مستقیم این تجربۀ تلخ، بر عهدۀ رئیس دولت و رئیس مجلس است. 👈افسوس که جمهوری اسلامی به یک الیگارشی دو نفری تقلیل یافته است. در اینجا و اکنون، رسالت تاریخی بر عهدۀ مؤمنان مبعوث است؛ آری، باید به‌پاخاست، اما برای خون‌خواهی و تغییر عملی و دگرگون‌کردن سیاست انفعالی به سیاست انقلابی‌. این سیاست، منفعل است نه مبعوث، خطابه‌خوان است نه به‌خط‌زن، محافظه‌کار است نه انقلابی، مذاکره‌ای است نه مقاومتی، خودمختار است نه ولایتی. ✅ با نسل دوم برجامیان روبرو هستیم. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
19.3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
▪️تکرار مواجهۀ دو نظر متفاوت: اختلافات اصولی ۱. شهید غلامعلی رشید از دو «نظر متفاوت» دربارۀ جنگ در سال ۶۴ سخن می‌گوید. یک نظر بر توانمندی ما در «تداوم جنگ» دلالت داشت و نظر دیگر، خواهان «پایان جنگ» بود. در یک طرف، آیت‌الله خامنه‌ای قرار داشت و در طرف دیگر، هاشمی‌رفسنجانی. این تفاوت در عمیق‌ترین لایۀ سیاسی نظام وجود داشت. ۲. این تفاوت، «سرنوشت جنگ» را تعیین کرد و در نهایت، یک طرف توانست را به دستان امام خمینی بدهد. هاشمی‌رفسنجانی از مجمع عقلا آغاز کرد و سرانجام با صحنه‌آرایی‌، طرح خود را عملی ساخت. هاشمی‌رفسنجانی، صحنه‌گردانی می‌کرد و نیروهای سیاسی را به‌گونه‌ای مهندسی می‌نمود که در نهایت، ارادۀ خودش بر ارادۀ امام خمینی غالب شود. درعین‌حال، او مدعی اطاعت محض از امام خمینی نیز بود و جامعه، گمان میکرد که او، یار وفادار امام خمینی است. ۳. عجیب‌تر که تاریخ، تکرار میشود؛ امروز نیز در همان موقعیت هستیم و نیروهای سیاسی دیگری، همان نقش‌ها را ایفا می‌کنند. «داستان»و «شخصیت‌ها»، تکراری هستند، و «آدم‌ها»،متفاوت. امروز،هم آیت‌الله خامنه‌ای را می‌بینیم و هم هاشمی‌رفسنجانی را و هم میرحسین موسوی را. ۴. اما اینبار، شکاف ولی‌فقیه با سیاست عمل‌گرا، برملا شد و «نظر دیگر» آشکار گردید و جامعه فهمید که اصحاب سیاست، سودای انفعال دارند و میخواهند به هر قیمتی، به جنگ پایان بدهند. رهبر سوم، پس از مباحثات مکتوب، قانع نشد و اختلاف را با جامعه درمیان نهاد و تصریح کرد «نظردیگری» دارد که«علی‌الاصول»، متفاوت با رئیس دولت و رئیس مجلس است. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
👈آموزش و پرورش ؛ بنگاه اقتصادی یا نهاد تربیت !؟ گاهی یک پرسش ساده، مسیر یک سیاست را روشن می‌کند؛ آیا اگر آموزش و پرورش با کمبود بودجه روبه‌رو شود، باید به دنبال کسب درآمد باشد یا دولت باید مسئولیت خود را در تأمین هزینه‌های آموزش عمومی به‌درستی انجام دهد؟ در سال‌های اخیر، به دلیل تنگناهای مالی، سخن از فعالیت‌های اقتصادی آموزش و پرورش بیش از گذشته به میان آمده است. اجاره فضاهای آموزشی، استفاده تجاری از امکانات مدارس و اجرای طرح‌های درآمدزا، به تدریج به عنوان بخشی از راه‌حل مشکلات مالی معرفی می‌شوند. اما این رویکرد، یک پرسش جدی را پیش روی سیاست‌گذاران قرار می‌دهد؛ آیا این مسیر با فلسفه وجودی آموزش و پرورش همخوانی دارد؟ به نظر می‌رسد مسئله اصلی، کمبود بودجه نیست؛ بلکه تغییر نگاه به آموزش است. هرگاه آموزش از یک «حق عمومی» به یک «هزینه» تبدیل شود، طبیعی است که برای جبران آن به دنبال درآمدزایی باشیم. اما اگر آموزش را سرمایه‌گذاری برای آینده کشور بدانیم، دیگر نگاه اقتصادی جای خود را به نگاه توسعه‌ای خواهد داد. مدرسه، محل تربیت شهروندان آینده است، نه محلی برای رقابت اقتصادی. اگر مدیر مدرسه بیش از آنکه دغدغه کیفیت آموزش، تربیت و عدالت آموزشی را داشته باشد، نگران تحقق درآمدهای پیش‌بینی‌شده باشد، به‌تدریج اولویت‌ها تغییر می‌کنند و مأموریت اصلی آموزش و پرورش آسیب می‌بیند. البته هیچ‌کس مخالف مدیریت صحیح منابع و استفاده بهینه از امکانات نیست. اما میان «بهره‌وری» و «تجاری‌ سازی» فاصله زیادی وجود دارد. استفاده از ظرفیت‌های موجود برای کاهش هزینه‌ها یک ضرورت است، اما تبدیل آموزش و پرورش به نهادی درآمد محور، تغییر ماهیت این دستگاه خواهد بود. تجربه کشورهای توسعه‌یافته نیز نشان می‌دهد که آموزش، موتور توسعه است و هزینه‌های آن از محل سرمایه‌گذاری دولت تأمین می‌شود. هیچ کشوری آینده خود را با درآمدزایی مدارس نساخته است؛ بلکه با سرمایه‌گذاری پایدار در آموزش، مسیر پیشرفت را هموار کرده است. شاید امروز بیش از هر زمان دیگری لازم باشد به این اصل بازگردیم که آموزش و پرورش نباید به دنبال کسب درآمد باشد؛ بلکه باید با استناد به قوانین و حقوق عمومی، مطالبه‌گر بودجه‌ای باشد که متناسب با اهمیت و جایگاه آن است. 👈رسالت آموزش و پرورش، ساختن آینده است؛ آینده‌ای که با تربیت انسان‌های توانمند شکل می‌گیرد، نه با تراز مالی مثبت. هرچه این اصل را فراموش کنیم، از فلسفه وجودی آموزش و پرورش فاصله بیشتری خواهیم گرفت. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
📌آلون میزراحی، تحلیلگر سیاسی و فعال رسانه‌ای اسرائیلی-آمریکایی: تقلب کردن و در عین حال شکست خوردن، به ویژگی بارز ایالات متحده در دوران ترامپ بدل شده است. از جنگ‌های تجاری و خلیج فارس گرفته تا جام جهانی؛ آن‌ها تقلب می‌کنند، می‌بازند و بلافاصله سراغ مجموعه بعدی دروغ‌ها می‌روند؛ گویی هیچ‌کس متوجه ماجرا نشده! حال آنکه همه متوجه آن شده‌اند. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─
🔴 ؛ عقب‌نشینی یا تلاشی برای یک اقدام تاکتیکی؟ دوشنبه ۱۵ تیر، رئیس دفتر رسانه‌ای دولت حماس، در گفتگو با خبرگزاری فرانسه گفته بود: «محمد الفرا، رئیس کمیته اضطراری دولت، رسماً استعفای خود را ارائه کرده است.» عملاً با این کار، حماس، دولت تحت حاکمیت خود را که نزدیک به دو دهه کنترل را در دست داشته منحل می‌کند تا راه برای تشکیل یک «دولت تکنوکرات غیرنظامی» بر اساس چارچوب مذاکرات قاهره، هموار شود. حازم قاسم، سخنگوی حماس نیز، به خبرگزاری فرانسه گفته بود: «حماس گام جدیدی برداشته است و دیگر مسئولیت نوار غزه را بر عهده نخواهد داشت تا هرگونه بهانه‌ای را برای اشغالگری که به تجاوز و جنگ ویرانگر خود ادامه می‌دهد، از بین ببرد. ❗️اما نکته مهم اینجاست که آیا واقعاً با این انحلال، رژیم دست از سر حماس و مردم غزه برمی‌دارد؟! - رژیم صهیونیستی همچنان اجرای توافق را به خلع کامل سلاح حماس، تخریب تونل‌ها و حتی تحویل لباس‌های نظامی نیروهای مقاومت مشروط کرده و تاکنون نیز تعهدات خود درباره ورود کمک‌های انسانی و بازسازی غزه را اجرا نکرده است. - به نظر می‌رسد در اقدام اخیر، حماس تلاش می‌کند ضمن خنثی‌سازی بهانه‌ها، عواقب جنایت‌ها را متوجه میانجی‌ها و رژیم صهیونیستی کند. - همچنین به نظر می‌رسد حماس ترجیح می‌دهد مسئولیت بازسازی بر عهده نهادهای بین‌المللی و کشورهای عربی باشد و خود، توان امنیتی و نظامی مقاومت را حفظ کند. ⚠️ تجربه نشان می‌دهد مسئله اصلی ، نه ساختار اداره غزه و نه بهانه‌های سیاسی؛ بلکه اصلِ موجودیت مقاومت است. از همین رو، حتی با کنار رفتن دولت حماس نیز، مطالبهٔ خلع سلاحِ کاملِ مقاومت ادامه خواهد یافت. 🌐 ایتا و بله @ghoghnuos13 ─┅═ঊঈ🐦‍🔥🐦‍🔥🐦‍🔥ঊঈ═┅─