#یادداشت_کوتاه
سوال:
مکانیزم رفع تحریم جمهوری اسلامی ایران چگونه است؟ آیا با دستور رئیس جمهور آمریکا امکان رفع تحریم ها هست یا فرایند پیچیده تری دارد؟
پاسخ:
رفع تحریمهای آمریکا علیه ایران فرآیندی پیچیده است و به نوع تحریمها و اختیارات قوای مختلف در نظام سیاسی آمریکا بستگی دارد. در کل، تحریمهای آمریکا علیه ایران به دو دسته اصلی تقسیم میشوند:
۱.تحریمهای اجرایی (Executive Orders):
این تحریمها توسط رئیسجمهور آمریکا و بدون نیاز به تصویب کنگره وضع شدهاند (مثلاً تحریمهای مربوط به برنامه هستهای ایران تحت دستورات اجرایی مختلف).
پس رئیسجمهور میتواند به طور یکجانبه این تحریمها را لغو یا تعدیل کند، همانطور که اوباما در زمان توافق برجام (JCPOA) برخی تحریمها را معلق کرد و ترامپ بعداً آنها را بازگرداند.
۲.تحریمهای قانونی (مصوب کنگره):
برخی تحریمها مانند تحریمهای ILSA (قانون تحریم ایران و لیبی، بعداً تغییر نام یافت به ISA) یا CAATSA (قانون مقابله با مخالفان آمریکا از طریق تحریمها) توسط کنگره تصویب شدهاند. برای لغو این تحریمها، معمولاً تصویب قانون جدید توسط کنگره یا توقف اجرای آنها با شرایط خاص لازم است. رئیسجمهور به تنهایی نمیتواند این تحریمها را کاملاً لغو کند، اما ممکن است با استفاده از اختیارات معافیتی (waivers) به صورت موقت آنها را متوقف کند (مانند معافیتهای دورهای برجام).
چگونه تحریمها ممکن است لغو شوند؟
توافق جدید: اگر ایران و آمریکا به توافقی مشابه برجام یا گستردهتر برسند، رئیسجمهور میتواند تحریمهای اجرایی را لغو کند، اما برای تحریمهای مصوب کنگره، نیاز به همکاری قانونگذاران است.
-تصویب قانون در کنگره: در موارد نادر، کنگره ممکن است قانونی برای لغو تحریمها تصویب کند (مانند لغو تحریمهای مربوط به ویتنام در گذشته).
-استفاده از معافیتها (Waivers): رئیسجمهور میتواند به صورت موقت تحریمها را برای مدت محدود متوقف کند، اما این راهکار دائمی نیست.
چالشهای سیاسی:
- مخالفت کنگره (بهویژه جمهوریخواهان) با لغو تحریمها
- درخواست های تضمین از سوی ایران (مثلاً در مورد برنامه هستهای یا موشکی) که به دلایل واهی از سمت آمریکا مطرح میشود
- فشار لابیهای صهیونیستی و برخی متحدان منطقهای آمریکا
در نتیجه، رئیسجمهور آمریکا تا حدی قدرت عمل دارد، اما لغو کامل تحریمها معمولاً نیاز به ترکیبی از اقدام اجرایی و توافق با کنگره دارد که همین امر نتیجه مذاکرات را در ابهام قرار میدهد.
✍ #آسد_مجاهد
@gofteman20
#یادداشت_تحلیلی
اگر رئیسجمهور آمریکا بخواهد تحریمهای ایران را لغو کند، با چالشهای سیاسی و قانونی متعددی روبهرو خواهد شد. مخالفتها عمدتاً از سوی کنگره، لابیهای قدرتمند، متحدان منطقهای آمریکا و حتی بخشی از افکار عمومی این کشور نشأت میگیرد. در ادامه، مهمترین چالشها و مخالفان این تصمیم بررسی میشوند:
۱. مخالفت کنگره (بهویژه جمهوریخواهان و برخی دموکراتها):
- کنگره (بهویژه سنای آمریکا) نقش کلیدی در تحریمهای مصوب قانونی علیه ایران دارد (مثل CAATSA یا ISA). حتی اگر رئیسجمهور بخواهد تحریمهای اجرایی را لغو کند، کنگره میتواند با تصویب قوانین جدید، دست او را ببندد.
-جمهوریخواهان معمولاً سیاستهای سختگیرانهتری نسبت به ایران دارند و هرگونه تلاش برای کاهش تحریمها را "تسلیم در برابر تروریسم" یا "تضعیف امنیت رژیم منحوس اسرائیل" میدانند.
-برخی دموکراتهای میانهرو یا محافظهکار نیز ممکن است به دلایل امنیتی یا فشارهای انتخاباتی با لغو تحریمها مخالفت کنند.
چرا مخالفند؟
- نگرانی از تقویت ایران در منطقه (حمایت از گروههایی مثل حزبالله، حماس و حشد الشعبی)
- عدم اعتماد غیر واقعی به تعهدات ایران در زمینههای هستهای، موشکی و منطقهای
- فشار لابیهای صهیونیستی و طرفداران رژیم غاصب اسرائیل در کنگره
۲. لابیهای صهیونیستی و گروههای فشار AIPAC (کمیته امور عمومی آمریکا-اسرائیل) و دیگر لابیهای طرفدار اسرائیل، از تأثیرگذارترین مخالفان کاهش تحریمها هستند.
-بنیاد دفاع از دموکراسیها (FDD) و برخی نئوکانها نیز مدام ایران را تهدیدی برای امنیت رژیم غاصب اسرائیل و آمریکا معرفی میکنند.
چرا مخالفند؟
- تلاش برای حفظ برتری رژیم جنایتکار اسرائیل در منطقه و جلوگیری از افزایش نفوذ ایران
- باور به اینکه تحریمها باید تا تغییر رفتار یا تغییر حکومت ایران ادامه یابد
۳. متحدان منطقهای آمریکا (اسرائیل غاصب، عربستان و امارات)
- رژیم منحوس صهیونیستی بهصورت علنی و پشت پرده علیه هرگونه توافق با ایران لابیگری میکند.
-عربستان سعودی و امارات نیز اگرچه اخیراً روابط خود با ایران را بهبود بخشیدهاند، اما همچنان نگران کاهش تحریمها و افزایش قدرت اقتصادی-نظامی ایران هستند.
چرا مخالفند؟
- رقابت منطقهای با ایران بر سر نفوذ در عراق، یمن، سوریه و لبنان
- ترس از کاهش حمایت نظامی و سیاسی آمریکا از خودشان در صورت بهبود روابط با ایران
۴. افکار عمومی و رسانههای جریان اصلی (رسانههایی مثل فاکس نیوز، CNN و واشنگتن پست) معمولاً روایتهای منفی از ایران ارائه میدهند و هرگونه کاهش تحریمها را "پاداش دادن به رژیم ایران" قلمداد میکنند.
- بخشی از افکار عمومی آمریکا (بهویژه راستگرایان و برخی چپگرایان) تحت تأثیر این روایتها، با کاهش تحریمها مخالفت میکنند.
چرا مخالفند؟
- تصویر ایران به دلایل غیر واقعی بهعنوان "حامی تروریسم" و "ناقض حقوق بشر" در رسانههای غربی غالب است.
- برخی گروههای حقوق بشری و مخالفان جمهوری اسلامی نیز در غرب علیه هرگونه نرمش لابی میکنند.
۵. چالشهای حقوقی و بوروکراتیک:
- حتی اگر رئیسجمهور بخواهد تحریمها را لغو کند، دستگاه بوروکراتیک آمریکا (مثل وزارت خزانهداری و وزارت امور خارجه) ممکن است با تأخیر یا سنگاندازی اجرای دستور را پیچیده کنند.
- دادگاههای فدرال نیز گاهی با شکایت گروههای فشار، اقدامات رئیسجمهور را مسدود میکنند (مثل مواردی که در دوره قبلی ترامپ و بایدن رخ داد).
نتیجهگیری: آیا لغو تحریمها ممکن است؟
بله، اما با شرایط بسیار دشوار.
- رئیسجمهور میتواند تحریمهای اجرایی را لغو کند، اما برای تحریمهای مصوب کنگره نیاز به همکاری قانونگذاران دارد.
- حتی در صورت توافق جدید (مثل برجام ۲)، کنگره و لابیها میتوانند مانع شوند.
- تغییر فضای سیاسی در آمریکا و کاهش فشار لابیهای رژیم منحوس صهیونیستی ضروری است.
بهطور خلاصه، لغو تحریمهای ایران بدون هزینه سیاسی سنگین برای رئیسجمهور آمریکا تقریباً غیرممکن است، مگر اینکه تغییر اساسی در معادلات داخلی آمریکا رخ دهد.
✍ #آسد_مجاهد
@gofteman20
#یادداشت_تحلیلی
بی نتیجه بودن مذاکرات در بیانات رهبر معظم انقلاب بر چه اساسی است؟
این سوال به دیدگاه سیاسی و تحلیل استراتژیک بستگی دارد. از نگاه رهبر معظم انقلاب، مذاکره با آمریکا تاکنون نتایج ملموسی برای ایران نداشته، زیرا:
۱. آمریکا به تعهداتش پایبند نبوده (مثل خروج ترامپ از برجام)
- حتی وقتی ایران طبق برجام تعهدات هستهای را محدود کرد، آمریکا نه تنها تحریمها را کاملاً برنداشت، بلکه بعداً با خروج ترامپ از برجام، تحریمهای شدیدتری اعمال شد.
- این باعث بیاعتمادی شده که "آمریکا قابل اتکا نیست و ممکن است با تغییر دولت، توافقات را نقض کند."
۲. تحریمها بهراحتی لغو نمیشوند (حتی با توافق)
- همانطور که تحلیل شد، رئیسجمهور آمریکا اختیار کامل برای لغو همه تحریمها را ندارد و کنگره و لابیها مانع میشوند.
- حتی در صورت توافق، ممکن است فقط بخشی از تحریمها برداشته شود و بقیه تحت عنوان های واهی "تروریسم" یا "حقوق بشر" باقی بمانند.
۳. آمریکا به دنبال امتیاز بیشتر بدون دادن امتیاز متقابل است
- آمریکا معمولاً خواهان محدودیتهای هستهای بیشتر، توقف موشکی و کاهش نفوذ منطقهای ایران است، اما در مقابل، تضمینی برای لغو واقعی تحریمها یا عدم تحریمهای جدید نمیدهد.
- از نظر ایران، این "مذاکره یکجانبه" است، نه گفتوگوی عادلانه.
۴. تجربه نشان داده مذاکره، فشارها را کاهش نداده
- پس از برجام، ایران انتظار داشت روند عادی تجارت و بانکداری باز شود، اما به دلیل ترس شرکتها از مجازات آمریکا، این اتفاق نیفتاد.
- حتی امروز، اروپا هم به دلیل فشار آمریکا، نمیتواند تعهدات اقتصادی خود در برجام را انجام دهد.
اما آیا واقعاً مذاکره کاملاً بیفایده است؟
- موافقان مذاکره (مثل برخی جناحهای اصلاحطلب) معتقدند:
- بدون مذاکره، تحریمها ادامه مییابد و اقتصاد بیشتر آسیب میبیند.
- حتی اگر نتیجه کامل نباشد، کاهش نسبی فشارها بهتر از وضعیت فعلی است.
- مخالفان مذاکره(مثل اصولگرایان و انقلابی ها) میگویند:
- آمریکا فقط به دنبال تضعیف نظام است و مذاکره ابزاری برای اعمال فشار بیشتر است.
- ایران باید با مقاومت و تقویت همکاری با شرق و همسایگان خود، از وابستگی به غرب خارج شود.
نتیجهگیری: آیا رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران درست میگوید؟
- از لحاظ تجربی: تاریخچه مذاکرات نشان داده که آمریکا یا توافق را نقض کرده(دوره قبل ترامپ) یا نتوانسته تضمین کافی بدهد (بایدن).
- از لحاظ استراتژیک:تا زمانی که ساختار قدرت در آمریکا تحت تأثیر کنگره و لابیهاست، امیدی به توافق پایدار نیست مگر اینکه ایران امتیازات بزرگی بدهد که از نظر نظام پذیرفته نیست.
- راهحل جایگزین از نگاه ایران:*
- تقویت روابط با شرق و همسایگان
- توسعه اقتصاد مقاومتی
- افزایش قدرت چانهزنی از طریق پیشرفتهای هستهای و موشکی و علمی
پس به یک معنا، ادعای رهبر معظم جمهوری اسلامی ایران که "مذاکره با آمریکا بیفایده است" بر اساس تجربیات گذشته قابل دفاع است و باید مبنای سیاست گذاری ها بر مقاومت باشد نه سازش.
✍ #آسد_مجاهد
@gofteman20
#یادداشت_تحلیلی
رهبر معظم انقلاب اسلامی در سخنان خود فرمودند که هزینه سازش بیشتر از مقاومت است، بر اساس این فرمایش چگونه موافقان مذاکره با آمریکا را متقاعد کنیم که مذاکره با آمریکا یک خطای راهبردی است؟
رهبر معظم انقلاب اسلامی با درایت و ژرفنگری خود به این اصل مهم اشاره فرمودند که «هزینه سازش بیشتر از مقاومت است». این گزاره بر اساس تجربیات تاریخی جمهوری اسلامی ایران و تحلیل واقعبینانه از رفتار آمریکا شکل گرفته است. برای متقاعد کردن موافقان مذاکره با آمریکا مبنی بر اینکه مذاکره یک خطای راهبردی است، میتوان به دلایل زیر استناد کرد:
۱. آمریکا به تعهدات خود پایبند نبوده و قابل اعتماد نیست
- مثال برجام: ایران با محدودیتهای گسترده هستهای موافقت کرد، اما آمریکا نه تنها تحریمها را بهطور کامل برنداشت، بلکه با روی کار آمدن ترامپ، یکجانبه از برجام خارج شد و تحریمهای بیشتری اعمال کرد.
- تضمینناپذیری توافق: حتی اگر دولت دموکراتها بخواهد به تعهدات عمل کند، کنگره (بهویژه جمهوریخواهان) و لابیهای صهیونیستی مانع اجرای کامل توافق میشوند.
نتیجه: مذاکره با طرفی که سیاستهایش با هر تغییر دولت دگرگون میشود، ریسک بزرگی است و هزینههای آن بیشتر از مقاومت خواهد بود.
۲. مذاکره، فشارها را کاهش نمیدهد، بلکه بهانههای جدید میسازد
- آمریکا پس از هر دور مذاکره، به بهانههای جدیدی مانند "حقوق بشر"، "حمایت از تروریسم" یا "موشکهای بالستیک" تحریمهای تازه اعمال میکند.
- حتی در صورت توافق هستهای، تحریمهای غیرهستهای (تحت عنوان تروریسم یا حقوق بشر) باقی میمانند و اقتصاد ایران را تحت فشار قرار میدهند.
نتیجه: مذاکره نه تنها مشکلات را حل نکرده، بلکه ابزاری برای اعمال فشار بیشتر شده است.
۳. سازش، عزت و اقتدار نظام را تضعیف میکند**
- هرگونه امتیاز دادن به آمریکا بدون دریافت تضمینهای واقعی، ملت ایران را در موضع ضعف قرار میدهد.
- تاریخ نشان داده آمریکا به دنبال تغییر رفتار ایران نیست، بلکه هدف نهایی آن تغییر نظام است (مانند تجربه لیبی و عراق).
نتیجه: مقاومت، اگرچه سختتر است، اما حفظ استقلال و عزت ملی را در پی دارد، درحالیکه سازش، تنها به افزایش تحریمها و تهدیدها منجر میشود.
۴. راهحل واقعبینانه: مقاومت هوشمندانه و تقویت روابط با شرق
- اقتصاد مقاومتی: کاهش وابستگی به نفت و توسعه تولید داخلی.
- همکاری با قدرتهای غیرغربی (چین، روسیه، کشورهای منطقه):ایجاد اتحادهای استراتژیک برای شکست تحریمها.
- افزایش قدرت بازدارندگی (هستهای، موشکی، نفوذ منطقهای): هرچه ایران قویتر باشد، آمریکا کمتر میتواند آن را تحت فشار قرار دهد.
نتیجه: مقاومت فعال و هوشمندانه هزینههای آمریکا را افزایش میدهد و در نهایت آنها را مجبور به پذیرش واقعیتها میکند.
۵. تجربه سایر کشورها: مذاکره با آمریکا به صلح منجر نشده
- کره شمالی: با وجود مذاکرات متعدد، تحریمها همچنان پابرجاست.
- ونزوئلا: آمریکا علیرغم وعدهها، همچنان به تحریمها ادامه داده است.
- روسیه: حتی پس از پایان جنگ سرد، آمریکا به فشارها علیه روسیه ادامه داد.
نتیجه: آمریکا از مذاکره نه برای حل اختلافات، بلکه برای تحمیل خواستههای خود استفاده میکند.
✍ #آسد_مجاهد
@gofteman20
13.8M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 سرانجام مذاکرات لیبی چه بود؟
@gofteman20
3M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 شمشیری که ترامپ نکشیده غلاف کرد
@gofteman20
6.1M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 کلاهبردار هزار میلیاردی به کشور بازگردانده شد
🔹فردی که با راهاندازی یک شرکت صوری و وعدۀ سودهای نجومی، از بیش از هزار نفر، هزار میلیارد تومان کلاهبرداری کرده بود، به کشور مسترد شد.
@Farsna @gofteman20
عقبنشینیهای مکرر آمریکا در برابر ایران
🔹تحلیلگران میگویند ایران با محدودکردن موضوعات مذاکره به مسائل هستهای و تحمیل محل گفتوگو (عمان)، ابتکار عمل را از آمریکا گرفت.
🔸خبرنگار بیبیسی هم اذعان کرد: ایران توانست امارات را از معادلۀ مذاکرات حذف کند و عمان را به آمریکا بقبولاند. حتی رسانهها هم احتمالا طبق خواست ایران حضور داشتند و فقط صداوسیما و آسوشیتدپرس اجازۀ حضور گرفتند.
🙍♂️ کارشناسان ۵ نشانه از دست بالای ایران در مذاکره با آمریکا را برشمردهاند:
۱. عقبنشینی آمریکا از تهدید نظامی
۲. محدودشدن مذاکرات فقط به مسئلۀ هستهای
۳. انتخاب عمان بهجای امارات برای گفتوگو
۴. اصرار ایران به مذاکرۀ غیرمستقیم
۵. کنار گذاشتهشدن رژیم صهیونیستی از تاثیرگذاری روی مذاکرات
🎙 نتیجه؟ ایران با استفاده از تحولات منطقهای، ساختار چندقطبی در نظام بینالملل و شرایط داخلی آمریکا، توانسته در چانهزنی دیپلماتیک دست برتر را حفظ کند و روند مذاکرات را مطابق اهداف و اولویتهای خود پیش ببرد.
@Farsna @gofteman20
16.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🎥 ما با هر کسی با زبان خودش بلدیم صحبت کنیم
@Farsna @gofteman20
🔴 چند سوال و شبهه درباره مذاکره
✍ ارسالی یکی از مخاطبان
1⃣ آیا رهبری موافق مذاکره هستند؟
پاسخ:رهبری درباره مذاکره با آمریکا در سخنرانی دیماهشون به صراحت فرمودند:« مذاکره با آمریکا عاقلانه،شرافتمندانه و هوشمندانه نیست»که مشخصه نظرشون منفی است.
2⃣اگر آقا نظرشان منفی است برای چی به درخواست دولت برای مذاکره جواب مثبت دادند(اجازه دادند)؟
به همون دلیلی که اجازه دادند دولت روحانی مذاکرات برجام را انجام دهند با اینکه قبلش بارها از بدعهدی آمریکا گفتن و بصورت ضمنی مخالفتشون رو اعلام کرده بودن.
آقا مثل یک پدر مقتدر اما منعطف که در چارچوبی امن به بچه هاش اجازه انتخاب و آزمون و خطا میده، با مسؤولین برخورد میکنه.
بعد از سخنرانی دی ماه آقا و بیان غیر عاقلانه بودن مذاکره با آمریکا، دولت از رهبری اجازهی مذاکره میخواد و اصرار هم میکنه. این دولت منتخب مردمه، پس خواستهاش هم خواستهی اکثر مردم تلقی میشه. پس آقا با همون انعطاف معقول و با شروطی که آسیبی به اصل نظام و تمامیت ارضی و امنیت مردم وارد نشه، اجازه دادن.
شروط هوشمندانه ای که باعث شد آمریکا از زیاده خواهی اش درموضوعات غیر هسته ای کوتاه بیاد. چه شروطی؟
🔻مذاکره غیر مستقیم
🔻در کشوری غیر از امارات
🔻فقط حول هسته ای در چارچوب برجام
برخی خط قرمزها دیگه ربطی به دولتها نداره.
مثلا موضوع منطقه و سلاحهای ایران مذاکره بردار نیست و هیچوقت نه دوران روحانی و نه الان اجازه مذاکره در این مورد رو ندادن. چون مستقیما روی امنیت کشور اثر گذاره.
وقتی دولتی تصور و توهم این رو داره که با مذاکره میشه شق القمر کرد و همه مشکلات اقتصادی رو حل کرد و روی خواسته خودش پافشاری میکنه، رهبری باید چیکار کنه؟
بگه نه اجازه نمیدم؟
دیکتاتوری که نیست بلکه رهبری وظایف مشخص در قانون اساسی داره(اصل 110). اتفاقا اینجا میشه به همه مردم نشون داد که در جمهوری اسلامی کاملا دموکراسی برقراره و رهبری به نظر منتخب مردم حتی اگه مخالف نظر خودش باشه در چارچوب منافع کشور، احترام میگذاره.
در برجام آقا اجازه داد و رفتن و چندین سال تجربه کردن و بی فایده بودن مذاکره و خیانت آمریکا رو دیدن ولی انگار براشون تجربه نشد.
اینها با این وجود که در برجام مذاکره کردن و آمریکا بدعهدی کرد هنوز بعضیاشون میگن خود ایران کاری کرد ترامپ برجامو پاره کنه!
حالا اگه از همون اول رهبری مذاکرات برجام رو اجازه نداده بود، میگفتن ما میخواستیم مشکلاتو حل کنیم رهبری نگذاشت!
الان بازم همون حالته
حافظه تاریخی مسئولین و برخی از مردم ضعیفه.
منش رهبری هم این نیست که اگه دولتها حرف گوش نکن بودن بخواد جلوشون بایسته.
در چارچوب مشخصی که صدمات عمیق به کشور وارد نشه اجازه آزمون و خطا میده.
3⃣دولت شهید رئیسی هم مذاکره میکردند؟
بله در دولت شهید رییسی هم مذاکره برای احیای برجام(دسته گل دولت روحانی) صورت میگرفت. بعلاوه دستگاه دیپلماسی باید فعال باشه و وجههی بین المللی کشور رو حفظ کنه.
ولی همون مذاکره رو هم تو بوق و کرنا نمیکردن که دایم به بازار شوک وارد بشه و قیمت دلار با یه توییت چند هزار تومن بالا و پایین بشه.
اما دولتهای اصلاحطلب(مثل روحانی)کلی عملیات رسانهای برای مذاکرات انجام میدن و حتی آب خوردن مردم رو به مذاکره گره میزنن و بازار رو بیثبات میکنن و تولید رو درکشور متوقف میکنن و مردم رو از سایه ی جنگ میترسونن. (درحالیکه علت حمله نکردن آمریکا قدرت نظامی ایرانه،نه مذاکره)
اما شهید رییسی اینطور نبود و با اتکا به توانمندیهای داخل کارهای مملکت رو پیش میبرد و درکنارش مذاکره هم میکرد در عین حال مذاکره براش اولویت اول نبود و مردم رو الکی امیدوار نمیکرد و میدونست اصل مذاکره با آمریکا برای کشور دستاوردی نداره چون اساسا آمریکا قابل اعتماد نیست. دلیل؟ تجربه
4⃣ آیا این مذاکرات دستاوردی هم خواهد داشت؟
شاید یکی از دستاوردهای این مذاکرات کم شدن فشار افکار عمومی دنیا روی ایران باشه که ایران از مذاکره کردن دوری نمیکنه (فشار رسانه ای که خود آمریکا ایجاد میکنه). روی میوههای برجام شخصا خیلی حساب باز نمیکنم چون طرف بسیار بدعهده، بعلاوه اگر هم نتیجه ی مثبتی داشته باشه، چندین سال طول میکشه.
بهرحال موضع محکم ایران و شروط هوشمندانه رهبری باعث شد که هم آمریکا از زیاده خواهیهای موشکی و منطقه ایش فعلا کوتاه بیاد و هم کار رو برای تیم مذاکره کننده ایران راحت تر کنه.
اما آمریکا دغلکار و غیر قابل اعتماده، و احتمالا در میانه راه شروع به زیادهخواهی میکنه،الان هم ترامپ شخصا بازی رسانهای رو شروع کرده (دروغ مستقیم بودن مذاکرات)
بنابراین بدترین کار ذوق زدگی مسؤولین و معطل کردن اقتصاد کشور تا پایان مذاکرات، و وارد کردن افکار عمومی مردم به جریان مذاکراته که یه گل به خودیه و فشارو به تیم مذاکرهکننده بیشتر میکنه.
🎤 پایگاه حفظ و نشر آثار" #استاد_امیری"
@gofteman20