آمریکا و اسرائیل، ایران را به یک ابرقدرت تبدیل کرده‌اند 🔹پروفسور رابرت پیپ، استاد علوم سیاسی دانشگاه شیکاگو توضیح می‌دهد که چگونه آمریکا و اسرائیل ایران را به یک ابرقدرت تبدیل کرده‌اند. ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

اعتراف صریح تحلیلگر صهیونیست و استاد دانشگاه تل‌آویو: اسرائیل نیروی نیابتی آمریکاست؛ ما بدون آمریکا هیچ کاری نمی‌توانیم انجام دهیم؛ نتانیاهو از خودش اختیاری ندارد! ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

✅ جان مرشایمر، دانشمند علوم سیاسی: 📍ترامپ ایران را تهدید به نابودی تمدن کرد، این همان لحنی است که انتظار می‌رود از شخصی مانند آدولف هیتلر بشنوید، حقیقت این است که ترامپ مستأصل شده بود، ما در حال بازی با یک «دستِ بازنده» هستیم و پیامد ادامه دادن به این بازی، سقوطِ آزاد اقتصاد جهانی خواهد بود... ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

🔴ایران و شکستن الگوی سه‌قرنی؛ چهل روزی که جهان را تکان داد 1️⃣سه قرن است که پایان جنگ‌ها برای ایران نوشته می‌شد؛ اما این‌بار ایران خود پایان را نوشت. سه قرن است که تاریخ ایران، بیش از آن‌که روایت فتح باشد، روایت از دست رفتن است؛ از دست رفتن خاک، از دست رفتن اختیار، و از همه سنگین‌تر، از دست رفتن اعتبار و خودباوری ملی. هر بار، این شکست‌ها که هزینه‌های سنگین اقتصادی، ویرانی سرزمین ، با از دست رفتن منابع توسعه، و تحمیل فشارهای در هم تنیده بر معیشت مردم همراه شد . در این میان، دو اثر مخرب، عمیق‌تر‌ و ماندگارتر بود: نخست آنکه در فرهنگ سیاسی، نوعی ترس پایدار از ناامنی سرزمینی شکل گرفت و باعث شد مسئله توسعه، پیشرفت و رفاه همگانی، اغلب به حاشیه رانده شود . دوم اینکه در فرهنگ عمومی و اجتماعی، نوعی خودتحقیری تاریخی رسوب کرد. 2⃣ به این معنا، تاریخ سه قرن اخیر ایران، بیشتر به گفته امید *« راوی تجربه های همه تلخ بود»* و دروغ دانستن امکان پیروزی. تاریخ پیامدهای شکست، سنگین تر از خود شکست بود که نه تنها میدان و صحنه و سرزمین را از دست می داد بلکه ذهن و زبان و توان فردی و جمعی را فرو می پاشاند. 3⃣البته این تاریخ، یکدست و بی‌استثنا هم نبوده است. در تاریخ این سه قرن، دو لحظه متفاوت برجسته شده اند که باید آن دو را از این قاعده جدا کرد. نخست، عصر ظهور و اقتدار نادرشاه افشار ؛ دوره‌ای کوتاه اما پرقدرت که ایران توانست با فتوحات تعیین‌کننده، موازنه منطقه‌ای را به سود خود تغییر دهد و از موضع ضعف بیرون آید. دوم، مقاومت هشت‌ساله ایران در برابر تجاوز عراق و حلقه حمایت‌‌های جهانی از آن ؛ جنگی که به‌عنوان تجربه‌ی حفاظت کامل از یکپارچگی سرزمینی و همبستگی ملی ثبت گردید و ایران توانست در برابر فشار حداکثری جنگ بایستد. 3⃣اما تاریخ، همیشه با تکرار پیش نمی‌رود. گاه ملتی، در لحظه‌ای کوتاه، راهی را که قرن‌ها بر او تحمیل شده، قطع می‌کند و خود از نو تاریخ می سازد. چهل روز تاب‌آوری در درون و بی‌تاب کردن دشمنان قدرتمند در بیرون، چنانکه در این جنگ تحمیلی سوم بروز کرد، اگرچه در مقیاس تاریخ، زمان بلندی نیست؛ اما گاهی همین چهل روز برای نشان دادن ظرفیت‌های نهفته و وزن تاریخی ملت ایران و تمدن ایرانی کافی بود . آنان که انتظار داشتند ایران زیر ضربه جنگ در هم بشکند، ناگهان با واقعیتی روبه‌رو شدند که در برآوردهای پیشینی شان جایی نداشت: ایران با نیروهای مسلحی به میدان آمده بود که در صحنه‌های بی امان و پر دامنه‌ی جنگ جایی را به اراده دشمن وانگذاشتند؛ با مردمی که با همه تفاوت‌ها، نارضایتی‌ها و نقدها در لحظه خطر، دوباره زیر نام میهن جمع شدند؛ 4⃣ ایرانیان بر سر بودن و ماندن ایران از ورای همه تفاوت ها و اختلاف ها قهرمانانه ایستادند، نه در زمین اراده دشمن ماندند و بازی کردند و نه لحظه حضور تاریخی خویش را از دست دادند. این‌بار، ایران چنین پیروزی‌ای را رقم زد. 5⃣این‌ها کنار هم قرار گرفتند: نیروهای مسلح در میدان، مردم و دولت ، برای ایران. و از دل این هم‌زمانی و در هم تنیدگی، چیزی شکل گرفت که در تاریخ ما کمیاب بوده است: پیروزی و توان نگه داشتن پیروزی. 6⃣اهمیت این پیروزی، فقط در میدان یا سیاست خارجی نیست. در جان افرینی و آفرینش دوباره امید، حیات و قدرت دوباره ساختن ایران است. 7⃣این جنگ، دست‌کم دو پیامد تاثیرگذار برای آینده ایران دارد که مستقیماً به زندگی مردم و مسیر اداره کشور مربوط است : نخست، در سطح حکمرانی : اگر این تجربه بازآفرینی تثبیت گردد، می‌تواند مسئله ناامنی سرزمینی را برای دوره‌ای طولانی حل کند. دوم، در سطح جامعه: این پیروزی قادر است به‌تدریج آن خودتحقیری تاریخی را که در طول سه قرن گذشته شکل گرفته بود، تغییر دهد. این چهل روز، میراث نسلی خواهد بود که با وجود زخم‌ها و هزینه‌ها، نگذاشت ایران فقط بماند؛ بلکه آن را به لحظه‌ای بدل کرد که تاریخ را تکان داد.باید این آورده بزرگ را پاس داشت. ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

دانشکده حقوق و علوم سیاسی و انجمن علمی علوم سیاسی دانشگاه شیراز برگزار می‌کند؛ ‌ سلسله نشست های رفتارشناسی کنشگران بین‌المللی و منطقه ای در قبال جنگ آمریکایی_اسرائیلی علیه ایران ‌ ‌ ⭕️ نشست چهارم: بررسی و تحلیل رفتار آمریکا در جنگ اخیر ‌ سخنرانان: دکتر سهیل گودرزی (پژوهشگر حوزه آمریکا) تحلیل روانشناختی ترامپ در شروع و تداوم جنگ دکتر سید قائم موسوی (کارشناس و تحلیلگر مسائل بین الملل) تحلیل جنگ از منظر رقابت قدرت‌های بزرگ دکتر اسفندیار خدایی (دانش آموخته دکتری دانشگاه تهران و تحلیلگر مسائل سیاسی) تحلیل جنگ از منظر سیاست خارجی آمریکا دبیر علمی نشست: خانم نسیم صالح (دانشجوی دکتری علوم سیاسی) ‌ زمان: دوشنبه ۲۴ فروردین ساعت ۱۸ ‌ در بستر مجازی اسکای‌روم: https://skyroom.online/ch/farhangi.shirazu/elmi2 ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

⭕️ دکتر مهدی خانعلی زاده : غنی سازی صفر به معنای پایان بازدارندگی هسته ای است ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

انجمن‌ علمی حکمرانی، انجمن علمی الهیات و معاونت فرهنگی دانشگاه شیراز ر با همکاری جامعه اسلامی و انجمن علمی روابط و حقوق بین‌الملل برگزار می‌کنند: 📌سلسله وبینارهای ظرفیت حکمرانی در بستر انقلاب اسلامی ایران 🌐 با موضوع: حکمرانی اقتصاد منطقه ای با تمرکز بر تنگه هرمز (نشست سوم از مجموعه «حکمرانی در دوران جنگ») در این نشست، به بررسی ابعاد اقتصادی و ژئوپلیتیک حکمرانی در یکی از استراتژیک‌ترین مناطق جهان، تنگه هرمز، خواهیم پرداخت. 🎤 با حضور سخنرانان ارجمند: ←دکتر احسان یاری عضو هیئت علمی بخش علوم سیاسی دانشگاه شیراز ←دکتر روح الله شهنازی استاد بخش اقتصاد دانشگاه شیراز 🗓️ زمان برگزاری: دوشنبه، ۲۴ فروردین ۱۴۰۵ ⏰ ساعت: ۱۱:۰۰ الی ۱۲:۳۰ 🔗 لینک ورود به نشست (اسکای‌روم): https://skyroom.online/ch/farhangi.shirazu/hokmrani ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

✴️ورود رسمی ایران به باشگاه چهار ابر قدرت جهان؛ ضلع چهارم قدرت با حضور ایران تشکیل می‌شود 🔸ابرقدرت چهارم یا ضلع چهارم قدرت در دنیا ظهور کرد... آنچه در اسلام آباد در حال اتفاق است (و به شکل عجیبی ایران اسلام آباد را پذیرفت تا کشورهای عربی و ترکیه را؛ که در این مورد حتماً به صورت مبسوط گزارش خواهم داد و دلایل آن را برخواهم شمرد) ورود رسمی ایران به باشگاه قدرت‌های بزرگ یا ضلع تشکیل ضلع چهارم قدرت است. 🔸همانگونه که در طول جنگ جهانی دوم آمریکا از رهگذر جنگ ردای ابرقدرتی را از انگلیس گرفت و توسط چرچیل بر دوش روزولت انداخت امروز نیز در اسلام آباد قرار است آمریکا با دستان معاون ترامپ ردای ابرقدرتی در غرب آسیا را بر دوش ایران بیندازد... این همان چیزی است که من سال‌ها انتظارش را می‌کشیدم و ایمان داشتم که اتفاق خواهد افتاد. 🔸ماه‌ها پیش از جنگ در مطالب گوناگون نوشته بودم که ایران یک ابر قدرت است و در اشل و اندازه یک ابر قدرتنمایی می‌کند؛ ترامپ و نتانیاهو با حماقت اعراب منطقه شیر خفته ایرانی را بیدار کردند و امروز غرش این شیر در اسلام آباد ه عنوان یکی از کانون‌های تاریخی ایران و هویت فرهنگی ایرانی به گوش همه دنیا خواهد رسید... هزاران خبرنگار در اسلام آباد حضور دارند تا به سبک نیویورک تایمز و با نماد شیردال ایرانی ورود ایران به باشگاه ابرقدرت‌های جهانی را اعلام کنند... ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای، رهبر معظم انقلاب اسلامی: "قطعاً همچنان از اهرم مسدود کردن تنگه هرمز باید استفاده شود". ۱۴۰۴.۱۲.۲۱ 📌 ناظر به عدم تحمل تسلط ایران بر تگنه هرمز توسط گروه مذاکره کننده آمریکایی در پاکستان. ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

تحلیل مدیر سابق میز ایران در اطلاعات ارتش اسرائیل از آینده جنگ بعد از شکست مذاکرات دنی سیترینوویچ: 🔹️یک نکته از همین حالا روشن است: ایران به مذاکرات نه از موضع ضعف، بلکه از موضع قدرت وارد شد. فلذا حاضر به هیچ‌گونه عقب‌نشینی قابل‌توجهی نشد. 🔹️در مقابل، در آمریکا این تصور وجود داشت که ایران به اندازه کافی تضعیف شده تا بتوان توافقی مبتنی بر خواسته‌های آمریکا در خصوص غنی‌سازی و تنگه هرمز بر آن تحمیل کرد. 🔹️مشکلی که اکنون برابر آمریکا قرار دارد این است که حتی بازگشت به درگیری شدید نیز لزوماً به تسلیم ایران منجر نخواهد شد، بلکه ممکن است دامنه جنگ را شدیداً گسترش دهد و آسیب بیشتری به اقتصاد جهانی وارد کند. 🔹️بنابراین، ترامپ ناچار است میان سه گزینه تصمیم بگیرد: ادامه مذاکرات، پایان دادن به رویارویی بدون توافق، یا بازگشت به تشدید نظامی؛ با این درک که حتی ضربه زدن به زیرساخت‌های ایران یا اقداماتی مانند اشغال جزایر، اگرچه برای ایران دردناک خواهد بود، اما به واکنشی شدید می‌انجامد و هزینه سنگینی بر کشورهای منطقه، اسرائیل و آمریکا تحمیل می‌کند‌؛ ضمناً هم بعید است مواضع ایران را تغییر دهد. ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

اسناد لانه جاسوسی را بخوانیم از زمان پهلوی آمریکایی دنبال تسلط بر تنگه هرمز بوده اند ... ‌ ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni

✍ آرنو برتران: کارشناس ژئوپلیتیک جنگ با ایران بدون شک برای دهه‌ها مورد مطالعه قرار خواهد گرفت، اما آنچه در این مرحله کاملاً روشن به نظر می‌رسد این است که این جنگ تا چه حد یک شکست استراتژیک برای ایالات متحده و اسرائیل محسوب می‌شود؛ شاید بدترین شکست در تمام تاریخ آن‌ها (که در واقع یائیر لاپید، نخست‌وزیر سابق اسرائیل، پیش از این آن را چنین نامیده است). منظورم این است که ببینید این موضوع چقدر عجیب است: جی‌پی مورگان محاسبه کرده که طبق توافق جدید عوارض هرمز، ایران ممکن است سالانه ۷۰ تا ۹۰ میلیارد دلار درآمد اضافی کسب کند که معادل ۲۰٪ از تولید ناخالص داخلی (GDP) این کشور است. نکته جالب اینجاست که ترامپ در «تروث سوشال» کامنت گذاشته که این توافق به معنای آن است که «پول هنگفتی به دست خواهد آمد» و «ایران می‌تواند فرآیند بازسازی را آغاز کند». کاملاً درست است: آن‌ها با اختلاف زیاد، ارزشمندترین «رانت جغرافیایی» روی زمین را به دست آورده‌اند. برای مقایسه، کانال سوئز برای مصر «تنها» ۹ تا ۱۰ میلیارد دلار در سال درآمد دارد و کانال پاناما حدود ۵ میلیارد دلار. خیره‌کننده است. اشتباه نکنید، این موضوع ایران را به عنوان قدرت برتر و مسلط جدید در خاورمیانه تثبیت می‌کند. وقتی کشوری هستید که دیگران برای تجارت در یک منطقه عملاً باید به شما پول بپردازند - که داشتن ایستگاه عوارضی در هرمز در عمل به همین معناست - دیگر از اقتصاد جهانی رانده نشده‌اید، بلکه این شما هستید که حق ورودی می‌گیرید. این داستانی شبیه به «برخاستن ققنوس از خاکستر» است (استعاره‌ای مناسب، چرا که ریشه در اساطیر ایرانی دارد): پس از ۴۷ سال تحریم، هدف قرار گرفتن با هر ترفندی که در کتاب‌ها آمده، و در نهایت جنگی که با هدف نابودی کامل آن‌ها طراحی شده بود، ایران اکنون قدرتمندتر از هر زمان دیگری در تاریخ مدرن خود از این وضعیت خارج می‌شود. اما فراتر از همه این‌ها، دراماتیک‌ترین پیامد این جنگ، معنای آن برای قدرت ایالات متحده است. همان‌طور که در مقاله قبلی‌ام استدلال کردم، این جنگ از نظر کیفی با سایر جنگ‌های دهه‌های اخیر آمریکا مانند ویتنام، افغانستان، لیبی، عراق، صربستان و غیره متفاوت است. در آن جنگ‌ها الگو تقریباً همیشه یکسان بود: یک تفاوت قدرت عظیم میان متجاوز و قربانی. آن‌ها جنگ‌هایی امپریالیستی بودند؛ امپراتوری در تلاش بود تا مردمی بسیار ضعیف‌تر را درهم بکوبد که تنها راه واقع‌بینانه‌شان مقاومت چریکي بود. همان‌طور که نوشتم، به عنوان تماشاگر این جنگ‌ها، اگر حس اخلاقی داشتید، احساس غالب نوعی انزجارِ همراه با درماندگی بود: گویی تماشاگر غولی بودید که خانه فرد دیگری را لگدمال می‌کرد. این جنگ اصلاً شبیه آن‌ها نبود: به طرز شگفت‌آوری، ایران موفق شد به طور متقارن و تاکتیکی در برابر ایالات متحده و اسرائیل ایستادگی کند. این یک تفاوت کاملاً حیاتی است، زیرا معنای «باختن» را تغییر می‌دهد. وقتی آمریکا در ویتنام یا افغانستان شکست خورد، شرم‌آور بود اما در نهایت قابل مدیریت؛ غول با غروری جریحه‌دار شده صحنه را ترک کرد و دنیا هم اعتنایی نکرد. امپراتوری‌ها گاهی به چریک‌ها می‌بازند، این موضوع چیزی درباره توانایی امپراتوری برای پیروزی در یک جنگ واقعی نمی‌گوید. اما شکست متقارن - یعنی باختن در حالی که پیشرفته‌ترین جنگنده‌های پنهان‌کار شما از آسمان سرنگون می‌شوند، پایگاه‌های نظامی‌تان در کل یک منطقه خنثی می‌شوند، پیشرفته‌ترین سیستم‌های دفاع موشکی‌تان نابود می‌شوند، دشمن کنترل استراتژیک‌ترین آبراه جهان را به دست می‌گیرد و نیروی دریایی شما نمی‌تواند آن را بازگشایی کند، و «متحدان» شما علیرغم «حمایت» شما بی‌رحمانه بمباران می‌شوند - این نوع متفاوتی از شکست است. این به جهان می‌گوید که آن غول، دیگر چندان غول نیست. این موضوع مقاله اخیر من است: آنچه جنگ فاش کرد، آنچه نابود کرد و آنچه ممکن است در آینده رخ دهد. من نام مقاله را «با کسی که امکان باخت (کنار کشیدن) ندارد، بلوف نزنید» گذاشته‌ام. ✨💠 گفتمان دانشگاه شیراز 🆔 @goftemanuni