حضرت_زینب_س_اربعین
دستِ اجل ما را چه زود از هم جدا کرد !؟
داغت برادر با دلِ خواهر چه‌ها کرد؟
ماندم چرا در قتلگاهت زنده ماندم
از زنده ماندن تا ابد شرمنده ماندم
راهِ سنان را بر حَرم، بستم برادر
دستِ رُبابت را خودم بستم برادر
در دستِ خولی تازیانه تاب می‌خورد
ما تشنه بودیم و کنیزش آب می‌خورد!
ما تشنه و .... قوم جفا سیراب بودند
حتی وحوش کربلا سیراب بودند!
بعد از تو سمت رود یا برکه نرفتم
دیدی چهل منزل کجاها که نرفتم !
هر منزلی رفتم اگر، ناچار رفتم
چشم علی روشن! سرِ بازار رفتم
شمس و قمر را روی نیزه تار دیدم
دیدم... ولی با زحمت بسیار دیدم
در روح و جسمم زخم‌ها از کوفه دارم
چندین مُجلد مَقتل مکشوفه دارم
دنبال نفیِ حقِ صاحب خانه بودند
انگار با نام علی بیگانه بودند !!!
بی تابی‌ام را، قاضی الحاجات بخشید
شاگرد دیروزم به من خیرات بخشید
لب تشنه ماندن بر لبِ دریا، بماند
از هم محلی، کم محلی‌ها بماند
آزارهای آشنایان غُصّه‌ام نیست
زخم زبان از این و از آن غُصّه‌ام نیست
یک اربعین همراه شد این درد با ما
کاخ عبیداله بد تا کرد با ما !
سربسته گفتم روضه را ... بگذر برادر
حق می‌دهم نشناسی‌ام دیگر برادر
صبری حریف محنت عاشق نباشد
این زینبت، آن زینب سابق نباشد
از بین مُشتی گرگ خون آشام رفتم
با محمل بی پرده‌ای تا شام رفتم
دیگر نپرس از خواهر آشفته حالت
دیدی چه آمد بر سر اهل و عیالت
بالای نی غمهای بی اندازه دیدی
جمعی پریشان را سرِ دروازه دیدی
بالای نی دیدی شب بی انتها را
دف‌های بالا رفته‌ی بدکاره‌ها را
ای کاش از بی رحمی دنیا نپرسی
از کوچه‌ی تنگ یهودی‌ها نپرسی
دلشوره‌ها از آن هیاهو می‌گرفتم
با آستین پاره‌ای رو می‌گرفتم
ای کاش از باران پاییزی نپرسی
از نازدانه دخترت چیزی نپرسی
داغش، دل ما را چه بد سوزاند در شام
آن دختر شیرین زبان جاماند در شام
تحقیق در ذُریه‌ی پاکش نکردند
آرامگاه مسلمین خاکش نکردند
✍#وحید_قاسمی
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
هدایت شده از اشعار ۱۴ معصوم (ع) و احادیث
بسم الله الرحمن الرحیم
صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام
صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام
صلی الله علیک یا ابا عبدالله الحسین علیه السلام
ضمن عرض تسلیت به مناسبت ایام ماه صفر و همچنین ایام اربعین سید و سالار شهیدان حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام
🪴سلام علیکم 🪴
#جلسه #انجمن #ادبی #محیط
#منزل #استاد #مجاهدی🦋
جمعه: 1405/5/16
👈🏼 از ساعت: 17:30 تا 19👉🏼
#ویژه #آقایان👨🦳👨🦰
از اینکه دوستان عزیز جهت #رعایت #حال #جناب #استاد و #نظم #هر #چه #بیشتر #جلسه
#زمان #دقیق #ورود و #خروج #به‌موقع،
و در پارک وسیله نقلیه، #ملاحظه #همسایه‌ها را #می‌فرمایید
از شما بسیار #سپاسگزاریم.🤗
قم:
خیابان صفائیه، کوچه ۲۸ (بیگدلی یا شهید زین‌الدین)
(=جعفر طیار ۱۷)
فرعی ۶ - پلاک ۴۸👇🏼
📍https://nshn.ir/_bsVDqWxQuhd
روابط عمومی انجمن ادبی محیط قم عامری
هدایت شده از اشعار ۱۴ معصوم (ع) و احادیث
بسم الله الرحمن الرحیم
✍محفل اُنس مداحان و شاعران
(عشاق الحسین علیه السلام)
شب‌های جمعه بطورثابت هر هفته منزل: برادرعزیز بزرگوارم جناب حمید آقا رنجبر
قم
بلوار پانزده خرداد
خیابان شهدای دروازه ری
کوچه۱۳
فرعی چهارم سمت چپ پلاک۴۰
--------------------------------------------------------
👈راس ساعت 20/30 الی 22/30
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
لینک گروه عشاق الحسین(ع)
در پیام رسان ایتا👇
مبنای فعالیت گروه،دسترسی به نکات ناب علم مداحی و موارد مرتبط با ستایشگری اهل بیت علیهم السلام است
https://eitaa.com/joinchat/2124153062C80cb63db43
روابط عمومی گروه عشاق الحسین علیه السلام عامری
✍وام‌واژه✏️
به کلمه یا واژه‌ای گفته می‌شود
که از یک زبان به زبان دیگر منتقل شده و در آن زبان جدید مورد استفاده قرار می‌گیرد.
این فرایند معمولاً به دلیل تعاملات فرهنگی، تجاری، تاریخی و اجتماعی بین جوامع مختلف صورت می‌گیرد.
وام‌واژه‌ها ممکن است با تغییراتی در تلفظ، نوشتار یا معنی همراه باشند.
برای مثال، واژه‌های زیادی از زبان فارسی به زبان‌های دیگر، مانند ترکی، عربی و انگلیسی ورود پیدا کرده و به شکل و معنای متفاوتی در آن زبان‌ها به کار می‌روند.
این انتقال واژه‌ها می‌تواند شامل اصطلاحات علمی، فنی، فرهنگی و روزمره باشد.
وام‌واژه‌ها به گسترش دایره واژگان در زبان مقصد کمک می‌کنند و همچنین نشان‌دهنده‌ی تأثیرات فرهنگی و تاریخی بین ملت‌ها هستند.
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
خلاصه
#امروزی_بودن_زبان
نویسنده بحث را با یک مثال تاریخی و ملموس آغاز می‌کند:
رودکی در شعر معروف «بوی جوی مولیان» واژه‌ی «خنگ» را به معنای اسب به کار برده است؛ معنایی که در روزگار رودکی برای اهل زبان کاملاً روشن و طبیعی بوده.
اما همین واژه امروز معنای دیگری پیدا کرده و بیشتر به معنای ابله و کودن به کار می‌رود.
از همین‌جا پرسش اصلی متن شکل می‌گیرد: آیا شاعر امروز می‌تواند به اعتبار کاربرد قدما، چنین واژه‌هایی را با همان معنای کهن به کار ببرد؟
نویسنده برای پاسخ به این پرسش، مسیر بحث را از زبان به‌عنوان یک پدیده‌ی زنده و قراردادی آغاز می‌کند. او توضیح می‌دهد همان‌طور که قواعد دستور زبان تابع زمان و قراردادهای اجتماعی‌اند، معنای واژگان نیز در طول تاریخ تغییر می‌کند.
حتی این تغییر در واژگان گاهی سریع‌تر و آشکارتر از تغییرات دستوری رخ می‌دهد.
برای نمونه، واژه‌ی «مبتذل» پیش از انقلاب بیشتر به معنای «پیش‌پاافتاده و تکراری» بوده، اما بعدها بار اخلاقی پیدا کرده و به چیزی ضد اخلاقی یا ناپسند اطلاق شده است.
در ادامه، نویسنده به اصل مهمی می‌رسد: شاعر با مردم زمانه‌ی خود سخن می‌گوید، نه با مردمان قرن‌های گذشته. بنابراین زبان شاعر باید به زبان مخاطبان امروز نزدیک باشد.
اگر شاعر امروز میان «اختر» و «ستاره» انتخاب می‌کند، طبیعی است که «ستاره» را برگزیند، چون برای مخاطب امروز زنده‌تر و آشناتر است. همان‌طور که کاربرد «می» به جای «همی» برای زبان امروز طبیعی‌تر است.
برای اینکه نشان دهد این نگاه تازگی ندارد، نویسنده به تاریخ شعر فارسی اشاره می‌کند. او می‌گوید خود شاعران بزرگ نیز همیشه زبان روزگار خود را به کار برده‌اند. مثلاً «همی» در شعر فردوسی، ناصرخسرو و رودکی فراوان دیده می‌شود، اما در شعر حافظ بسیار کمتر شده و در شعر بیدل شاید اصلاً حضور نداشته باشد. یعنی زبان شعر، در طول زمان همراه با زبان مردم تغییر کرده است.
سپس نویسنده به پیامدهای استفاده از واژگان متروک می‌پردازد.
نخستین مشکل این است که ممکن است مخاطب معنی شعر را نفهمد. البته می‌توان با فرهنگ لغت یا مراجعه به متون قدیم معنای واژه را پیدا کرد؛ اما مشکل اصلی عمیق‌تر است: درک مخاطب دیگر مستقیم و حسی نیست، بلکه عقلی و واسطه‌دار می‌شود. یعنی مخاطب ابتدا باید فکر کند، جست‌وجو کند و بعد بفهمد؛ در نتیجه تأثیر عاطفی و فوری شعر کاهش می‌یابد.
در بخش بعد، نویسنده نمونه‌ای از خاقانی می‌آورد که در آن واژه‌ی «عطسه» به معنای «تربیت‌شده» یا «نتیجه» به کار رفته است. اما مخاطب امروز، پیش از آنکه معنای قدیمی واژه را بفهمد، ناخواسته به معنای امروزی آن یعنی عطسه کردن فکر می‌کند و ممکن است احساس ناخوشایندی پیدا کند.
این مثال نشان می‌دهد که هر واژه فقط معنا ندارد، بلکه تداعی حسی و ذهنی هم دارد؛ و همین تداعی‌ها در ارتباط ش با مخاطب بسیار مهم‌اند.
نویسنده سپس بحث را به شعر امروز می‌کشاند و نمونه‌ای از علی معلم دامغانی می‌آورد که واژه‌ی «دستبرد» را با معنای قدیمی آن، یعنی نوعی هنر، مردانگی یا عیاری، به کار برده است.
اما چون این واژه در زبان امروز بیشتر معنای «دزدی و سرقت» را تداعی می‌کند، ممکن است ارتباط مخاطب با شعر دچار مشکل شود. یعنی حتی اگر کاربرد واژه از نظر تاریخی درست باشد، از نظر ارتباطی و حسی ممکن است موفق نباشد.
در پایان، نویسنده به دیدگاه مخالفان اشاره می‌کند. برخی معتقدند هیچ واژه‌ای ذاتاً کهنه نمی‌شود و مهم این است که شاعر آن را در چه موقعیتی به کار ببرد؛ حتی یک واژه‌ی قدیمی هم می‌تواند در ساختاری نو بدرخشد. نویسنده این سخن را کاملاً رد نمی‌کند، بلکه آن را می‌پذیرد، اما توضیح می‌دهد که همه‌ی واژه‌های کهن ظرفیت یکسانی برای زنده شدن ندارند. بعضی واژه‌ها دیگر حضور فعال در زبان امروز ندارند و حتی اگر بتوان آن‌ها را نو کرد، معمولاً به قوت واژه‌های زنده و رایج اثر نمی‌گذارند.
جمع‌بندی نهایی
در این متن، محمدکاظم کاظمی می‌خواهد بگوید زبان شعر باید با زبان زمانه پیوند داشته باشد. شاعر امروز نمی‌تواند فقط به این دلیل که شاعران گذشته واژه‌ای را به معنایی خاص به کار برده‌اند، همان واژه را بی‌توجه به معنای امروزی‌اش وارد شعر کند. چون واژه‌ها فقط حامل معنا نیستند؛ آن‌ها بار حسی، تداعی ذهنی و تجربه‌ی زبانی نیز دارند.
بنابراین، امروزی بودن زبان یعنی شاعر باید به زبانی بنویسد که مخاطب امروز آن را بی‌واسطه، زنده و حسی دریافت کند. استفاده از واژگان کهن همیشه ممنوع نیست، اما باید با آگاهی و دقت انجام شود؛ زیرا اگر واژه‌ای از زندگی زبانی مردم بیرون رفته باشد، ممکن است شعر را از تأثیر مستقیم و ارتباط طبیعی با مخاطب محروم کند.
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
هدایت شده از عروض وقافیه خودم
گر خانۀ دلم نه برای تو ساختند
نقش رخ تو بر در و دیوار خانه چیست؟
#عاشق_اصفهانی
استعارهٔ مکنیه: «خانهٔ دل»
مراعات نظیر: «خانه، در، دیوار، ساختن، نقش»
کنایه: «نقش رخ بر در و دیوار» = تسلط کامل عشق بر دل
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
هدایت شده از عروض وقافیه خودم
تشبیه و انواع آن
📚تشبیه چیست؟
تشبیه یعنی مانند کردن یک چیز به چیز دیگر، به دلیل داشتن یک یا چند ویژگی مشترک.
در تشبیه، چهار رکن اصلی وجود دارد:
🔹 ۱) مشبّه: چیزی که آن را به چیز دیگری مانند می‌کنیم.
🔹 ۲) مشبّه‌به: چیزی که مشبّه به آن تشبیه می‌شود.
🔹 ۳) ادات تشبیه: واژه‌هایی مانند «مثل، مانند، چون، همچون، گویی».
🔹 ۴) وجه شبه: ویژگی مشترک میان مشبّه و مشبّه‌به.
🔸 مثال: «صورتش چون ماه زیباست.»
صورت: مشبّه
ماه: مشبّه‌به
چون: ادات تشبیه
زیبایی: وجه شبه
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
ققنوس بین شعله ها شوق رسیدن داشت
هردم به اوج آسمان قصد پریدن داشت
از بی قراری خواب از چشمش فراری بود
طبق قرارش قصدِ از دنیا بُریدن داشت
سرگرم سِیرِ از "خزر" تا "خور موسی" بود
بین صفا و مروه اش عزم دویدن داشت
پُر بود کابین عُقابش از مناحانش
در بوم تصویر دعاهایش کشیدن داشت
پژواک سُرخش در قنوت آخرش پیچید
در آخرین دم" ربّنایش" سخت دیدن داشت
حجّش وطن بود و خلیج تا همیشه فارس
هر لحظه "اللّهم لبّیکش" شنیدن داشت
هستیّ خود را در شهادت دید و شد سرمست
این جام را لاجرعه میل سر کشیدن داشت
گُل از گُلش وا شد شهیدِ نیمه ی مُرداد
از باغ سرخ عشق میل سیب چیدن داشت
او عاقبت در مسلخ حق شد ذبیح الله
با عزم جزم اندیشه ی در خون تپیدن داشت
کابین" اِف پنجش" که سرتاپا بهاری بود
گُل در اتاق آهنی میل دمیدن داشت
✍#ناصر #دوستی
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
گوشه گیریم از غم شش گوشه تو با فراق
عاقبت در کنج عزلت می کشد ما را فراق
هرکسی از او سراغش را گرفتی کربلاست
کس نمی‌گیرد ولی از ما سراغ الا فراق
کربلا باشیم اگر هم درد ما دل کندن است
در وصالت هم نمی‌گردد جدا از ما فراق
هر کسی موی سپیدش گردن غمهای اوست
پیر ما را که در آورده است در دنیا فراق
هر که را با شیوه ای معشوق عاشق تر کند
عده ای را با وصال و عده ای را با فراق
زندگی و مرگ در چشمان ما یک جمله است
لا حیات الا حسین و لا ممات الا فراق
رحم نه بر طفل نه بر پیر دارد تیغ او
کودکی را در اسارت میکشد حتی فراق
شاهدم آن دختری که راس بابا را چنان
در بغل محکم فشردش برنگردد تا فراق
✍#موسی_علیمرادی
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
دوباره آمده ام تا دوباره در بزنم
کبوترانه در این آستانه پر بزنم
به نا امیدی از این در نمیروم هرگز
اگر جواب نگیرم دوباره دربزنم
خدا مرا به حقیقت ولی شناس کند
که حلقه بر در این خانه بیشتر بزنم
سواد نامۀ من رنگ صبح خواهد داشت
شبی که بوسه بر این چشمۀ سحر بزنم
بیاد غربت تو عهد کرده ام با خود
که لاله باشم و صد باغ بر جگر بزنم
خدا ی را کمی ای زائران درنگ کنید
که خاک پای شما را به چشم تر بزنم
بمن هر آنچه که بخشیده اند توفیق است
مباد آنکه دم از دولت هنر بزنم
اگرچه خارم و نسبت بگُل ندارم باز
خوشم که گاه گُداری بباغ سر بزنم
اگر شمیمی از این بوستان بمن برسد
معاشران بخدا تاج گُل بسر بزنم
من آشنای همین درگهم ، خدا نکند
که رو به غیر کنم یا دری دگر بزنم
صفای تربیت باغبان ، حرامم باد
که در مجاورت گُل دم از سفر بزنم
اگر چه غرق گناهم سفینه ام اینجاست
مراد و قبله ام اینجا مدینه ام اینحاست
✍#محمدجواد #غفورزاده
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹
غزل_پندیات
#مرگ
ما چون مسافريم كه در رهگذار مرگ
پيوسته مى‌رويم به سوى ديار مرگ
در لحظه‌هاى عمر، فنا موج مى‌زند
ماييم از نژاد عدم از تبار مرگ
بشنو كه در طليعه هر روز مى‌زند
در گوش ما فرشته تقدير جار مرگ
در سير نيستى است تكاپوى كائنات
مى‌چرخد آسمان و زمين بر مدار مرگ
از چارگوشه ، خاك زمين را كه بر گرفت
بالا گرفت روز ازل كار و بار مرگ
بر توسن غرور نشستى سبك بران
باشد مهار عمر تو در اختيار مرگ
همواره در محاسبه نفس خود بكوش
تا گل كند به باغ دلت انتظار مرگ
روحم اگر چه در تب و تاب پريدن است
جسم است در كمال صفا هم جوار مرگ
هر چند صيد توست غزال غزل «كميل»
هان ! دير و زود مى‌شوى آخر شكار مرگ
✍#حاج #محمود #شریفی (#کمیل #کاشانی)
http://eitaa.com/gom121
┄┅═══••↭••═══┅┄
کانال اشعار ۱۴ معصوم (ع) واحادیث🌹