به‌نامِ‌نورِکسی‌که‌بازتابش‌کوثر‌است در سورِ فرشتگان؛ هنگامی که نغمهء تسبیحشان گوشِ فلک را آکنده از مهر کرده است؛ دانه‌های فیروزه‌ایء تسبیح را از محرابِ‌نور جمع؛ و خیرِ‌کثیر را از‌ کوثرِمصطفی طلب میکنیم. برای قلبِ علی، زهرای‌مرضیه و گوشه‌چشمِ‌ نگاهش بر زمین و وجودِ گم‌گشتهء‌مان، چندی‌ صبر می‌طلبد تا آشفتگی‌مان بهبود یابد؛ مقرر است چهل روز دست به آسمان برسانیم و از شما دعوت می‌شود تا از طلوعِ‌صبح تا نیمه‌شب، با حدیثِ‌کسا سورهء‌کوثر و در نهایت تسبیحاتِ‌حضرت‌فاطمه(س) نوایمان را به عرش برسانیم. آغازِ وعدهء ما: شانزدهِ مهر‌ماه پایان: بیست‌و‌پنجِ‌ آبان‌ماه همزمان با شهادت حضرت مادر اینجا ما را در چله همراهی کنید؛ یا علی.

*

زندگی‌اگربه‌کام‌بودکه‌زندگی‌نمیشد.

_

نشسته‌ام‌‌و‌به‌آهنگ‌غمگین‌زندگی‌گوش‌سپرده‌ام.

لبخند‌میان‌اشک‌ها‌اتفاق‌میاُفتد.

_

و‌گویی‌دنیا‌شده‌بود‌آیینه‌ای‌از‌خاطرات.

*

سخت‌است‌خداحافظی‌برای‌همیشه.

_

-دردِ دل با کَس نگفتم، دردِ من گفتن نداشت خنده بر لب میزدم، هر چند خندیدن نداشت.