◎⚶
فردا خیلی دیره. فردا برای همه‌چیز دیره، حتی برای اینکه باز هم ادای امیدواری دربیارم. چرخه‌ی معیوبی که از روزها ساختم، نیازمند یه پایان در دسترسه. دیگه نمی‌دونم چطور باید به جلو حرکت کنم. بگو در تابوت رو ببندن.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
زمان یکی یکی دلبستگی‌های آدمی رو می‌گیره. بر اثر تکرار این پیشامد، حفره‌های به وجود اومده تبدیل به یه گودی عمیق داخل روح می‌شن، که اسمش رو گذاشتن بی‌تفاوتی.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
چشم که باز کردم، تاریکی اتاق پر از تصویرهای خواب بدی بود که دیده بودم، درست نمی‌دونستم هنوز خوابم یا بیدار شدم. کمی طول کشید تا به خودم بیام، نفسم رو جا بیارم و بهش فکر نکنم تا دوباره بتونم بخوابم. وقتی چند شب پشت سر هم تکرار شد، تصمیم گرفتم یه سری کلمه کلیدی از خوابم بنویسم، شاید وقتی که بیدار شدم، به خاطر بیارم چی شده. صبح که پا می‌شدم، چیزی یادم نبود، اما همون چند تا کلمه برای بازسازی تصویرهای ذهنی و برگشتن حال بدم کافی بود. بعد از یه هفته دیگه ننوشتم، و نخواستم که چیزی به خاطر بیارم. می‌دونستم قرار نیست یادم بمونه، پس چه لزومی داشت اصلا بهش فکر کنم؟ تا اینکه چند وقت بعد، انگار همه‌چیز خودش تموم شد. انگار که از اول خوابی در کار نبود.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
فردا که رسید، بهش بگو از من بگذره. نوبتم رو پاس می‌دم، شاید دست بعدی برگ بهتری داشت.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
دیدی آدم‌ها چطور از خاطره‌هاشون فرار می‌کنن؟ این آهنگ رو رد کن. فلان‌جا اگه می‌خواین برین، من نمیام. بیا این هودی مال تو، من دیگه نمی‌پوشمش.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
ارتباط با آدم‌ها ضمانتی نداره، خنده‌ی روزهای اول تا ته قصه باقی نمی‌مونه، هرکی میاد آخرش یه دونه به نفس‌های عمیق نصف شبی اضافه می‌کنه.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
مدتیه خیال می‌کنم در همه‌ی مرزهام دشمن‌های خارجی کمین کردن، لذا به سبک انور خوجه، به تمام واحد‌های روانیم دستور دادم هزاران سنگر داخلی بسازن، در تک‌تک مرزها. دیگه فرقی نمی‌کنه کجام، همیشه پشت یه دیوار دفاعی قرار گرفتم.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
ما که جسارتش رو نداشتیم کاپیتان، بذار دنیا خودش یه تصمیمی بگیره.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
فاصله یعنی همین قابی که معلوم نیست کی دوباره اتفاق بیفته، یعنی غم‌هایی که نشد کنار هم با دو تا استکان چایی قورتشون بدیم، یعنی اختلاف زمانی‌ای که هیچ‌وقت هماهنگ نشد، همین چندتا بهاری که گذشت و نبودی، فوتبال‌هایی که از یه گیرنده دنبال نکردیم، بغض‌هایی که به گریه ننشست، خاطره‌هایی که یکی ساخت و اون‌یکی فقط شنید، اون جای خالی‌ای که همیشه بیشتر از همه به چشم میاد. فاصله یعنی عکس، یعنی تماس ویدیویی، یعنی مرز.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
اگه می‌شد با فکر کردن به چیزی، اون چیز به حقیقت عینی تبدیل بشه، من تا الان زیر خروار رویاهام دفن شده بودم.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
مثل اون تیکه سنگی شدم که زندگی تا بالای تپه‌ی خاطره‌ها بردتش، و حالا ولش کرده به سمت دره‌ی فراموشی.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔