توانِ تکرارِ چیزهایی که بارها گفته شد،
امّا توجّه نشد رو ندارم حقیقتاً…
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
◎⚶
کجایی دریا؟ شنیدی میگن زمین سه قسمته و بیشتر از دو قسمتش آبه؟ سهم من از این همه وسعت، فقط یک تیکه خشکیه که به تو نمیرسه. انگار برای رؤیاهای بزرگی که ما داشتیم، زمین زیادی کوچیک بود.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
انگار جعبه لگو رو ریختن جلوم و میگن بساز، یه چیز قشنگ، یه چیز خلاقانه، منتها به سبب بیحوصلگی یا نمیدونم چی؟ به سرعت یه سری لگو رو سرهم کردم، دستم گرفتم و دور خونه میچرخم، تفاوتی با پنج سالگیم ندارم، فقط اسباب و زمین بازیم عوض شده.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
دولتآبادی یهجا میگفت که انسان میدونه یه فعلی آسیبزنندهست اما مدام تکرارش میکنه، شاید بپرسی چی؟ باید بگم همین زندگی.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
فیلان چیز رو هم میخوامش هم نه، هم حوصلهش رو دارم هم نه، هم میخوام انجامش بدم هم نه، لعنت به این تناقض انسانگونهی چیزها، کاش هیچ قدرت انتخابی وجود نداشت. درود بر غریزه، مرگ بر تفکر.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
فردا که رسید بهش بگو منتظر من بمونه، شب دیر خوابیدم ولی اگه پلهها رو چندتا یکی کنم و خودم رو کش بیارم بهش میرسم.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
یه سری آدمها از همون اولین گفتگو یا ملاقات، بوی گذشته میدن. بیا این آهنگ رو گوش بدیم و هرکدوم جدا جدا، توی خاطراتی که نمیتونیم برای همدیگه تعریف کنیم، غرق و به یه نقطه توی محیط خیره بشیم، آهنگ که تموم شد به هم لبخند بزنیم، طوری که انگار هیچ اتفاقی نیفتاده، ولی نذاریم که تاریخ تکرار بشه.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔
◎⚶
میگفت مثل یه اتفاق سادهست، مثل همینکه صبحها بیدار میشی به دست و روت آب میزنی، صبحونه نخورده میری سر کار، ظهر که میشه قابلمهی غذات رو میدی به آبدارچی که گرمش کنه، شب توی تخت پشتت رو میکنی به همسرت و میخوابی، یه روز بیدار میشی میگی این غریبه چرا نفس نمیکشه؟ باقی به همدیگه دلداری میدن و میگن اتفاقیه که افتاده، از الان به فکر آگهی ترحمیت باش، که چی میخوای توش بنویسی. ولی چیزه، حواست باشه از بغل ساختمون همسایه که رد میشی از پیادهرو نرو، اونا سنگهای نماشون لقه، یه بار نزدیک بود بخوره تو سر این صاببقالی سر کوچه که خریدهای خانوم فیلانی رو براش تا دم در آورده بود، این یکی رو من بهت گفتم، باقی رو خودت بگرد، ببین دیگه کجاها نباید به استقبال مرگ بری.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛 ➾♔