◎⚶
راه ارتباطی ما یه قطره اشک بود، یعنی فقط اینطور می‌تونستم ببینمش. پس و پیشش زیاد مهم نبود.. ولی همیشه اشک بود. یعنی یا بهش فکر می‌کردم اشکم جاری می‌شد، یا اشکم جاری می‌شد و بهش فکر می‌کردم. یه روز بهش گفتم من اینطوری نبودم، گفت دیگه همینه، باید که جمله جان شوی تا لایق جانان شوی.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
می‌خوام یه تراشه توی مغزم بذارم، که قبل از زدن هر حرفی، قبل از انجام دادن هر کاری، قبل از نوشتن هر مطلبی، و کلا قبل از هر چیزی، هشدار بده که لزومی نداره، فلان چیز؟ نه لزومی نداره. چی؟ نه نکن، لزومی نداره.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
گفت بمون و زنجیر به پاهام زد، زندگی رو عرض می‌کنم. انگار رشته‌هاش به جونت گره می‌خوره و رنج‌ها به عادت تبدیل می‌شه. عنصر آدمیزاد سازشه، بذار این رو یه‌جا یادداشت کنم.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
یک سلام، یک خداحافظ. تمام چیزی که بیهوده در میان این دو جای گرفته رنگ توهم داره، جایی که معنا از بین می‌ره و واقعیتی وجود نداره. خبر بد اینه که قرار نیست از این چرخه‌ی معیوب خارج بشیم، پس پارو بزن کاپیتان! چیزی تا گرداب نمونده.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
