◎⚶
جای سرت روی شونه‌م خالی مونده که چی؟ هوای سرد، دوتا تیکه سنگ می‌خواد و منظره‌ی غروب شهر. یادته از اون بالا آدم‌ها چقدر دور بودن؟ چه فاصله‌ای بینمون افتاده، بیشتر از تمام اون نقطه‌هایی که فقط با نوک انگشت اشاره‌ت محو می‌شدن.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
زمان زخمی رو درمان نمی‌کنه، فقط مثل یک خط‌کش نامرئی با هر لحظه‌ای که می‌گذره، عمق زخم رو بهتر بهت نشون می‌ده. گویا تماشاچی سینمایی شدی که باید تیتراژ پایانی رو ببینی، تا اجازه خروج داشته باشی.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
می‌گفت حتی سکوت هم نیاز به شنیده شدن داره، باید ببینی تعبیرش چیه. از اون بدتر می‌دونی چیه؟ آدمی که دائما گوش می‌ده، به شنیدن عادت می‌کنه. یه‌وقت به خودت میای، می‌بینی رو پشت‌بوم آسایشگاه داری داد می‌زنی پس کی نوبت من می‌شه؟
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
رفتی و نمی‌بینی که این شهر پر از ردپای تو شده. انگار تا وقتی بودی و اینجا قدم می‌زدی، دنیا یه ذره به من نزدیک‌تر می‌شد. یادته فکرش رو هم نمی‌کردیم که فاصله‌ها فقط با دو قدم بیشتر می‌شن؟ حالا چی دریا؟ حالا که خط فاصله به فراتر از مرزها کشیده شده، بذار بارون بیاد، شاید بتونه به هم وصلمون کنه.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
◎⚶
یه بیداری صبح زود، یه لیست کارهای تموم‌نشدنی، یه عصر خسته و یه شب که چشم‌هات به روی همه‌چی بسته می‌شه. یادت نره از هرجا که رد می‌شی یه نشونه بذاری، این روزها دیگه برنمی‌گردن کاپیتان.
░◎ @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
