زندگی از من میخواهد که فراموشت کنم
و این چیزی است که دلم نمی‌تواند بفهمد.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
می‌گفت آخرین نفس رهایی میاره، اون لحظه که تمام زندگیت از جلوی چشم‌هات می‌گذره و می‌فهمی دیگه قرار نیست ببینی بقیه دارن به کمپین خلیج فارس رأی می‌دن، خط چشم‌های آبی هنوز از بین نرفته، یا همکارت هنوز با صندل جوراب می‌پوشه، دیگه همه‌چی یک کل بی‌اهمیته، یک هیچ بزرگ.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
حالتی از اجبار به بودن در رگ و پی آدمیزاد نفوذ می‌کنه، هرچه زندگی سخت‌تر و ناملایم‌تر بگذره عزیزتر می‌شه. می‌گفت انسان از رنج تغذیه می‌کنه، نمی‌دونم! شایدم به قول کامو انسان دست‌آخر به همه‌چی عادت می‌کنه.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
روزگاری دلش می‌خواست چیزی بیشتر از یه لکه روی زمین باشه، چیزی فراتر از تلنگر به خط زمان، ذره‌ای سنگین‌تر از گرد و غبار، اما خو گرفت به ذات خودش، بالاخره فهمید که هیچ‌جا براش نریدن.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
کجا می‌خوای بری؟ زمان برای رویاپردازی از دست رفته! وقت کنار گذاشتن لیست آرزوهاست.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
دلم جنون تایلر دردن در باشگاه مشت‌زنی رو می‌خواد، اما دچار بی‌تفاوتی لی چندلر در منچستر کنار دریا شدم.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
دریا ساختم، دریایی میانه‌ی خشکی، دریایی از مشکلات، دریایی که اون سرش ناپیداست.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
به‌طور ناخودآگاه به سوال «نظرت چیه موقعیت به این سادگی رو پیچیده کنیم؟» مرتبا جواب آره می‌دم.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
بیا فکر کنیم هنوز همه‌چی تموم نشده، که می‌شه ادامه داد، با همین امید‌های نصفه و نیمه.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛