دلم جنون تایلر دردن در باشگاه مشتزنی رو میخواد، اما دچار بیتفاوتی لی چندلر در منچستر کنار دریا شدم.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
دریا ساختم، دریایی میانهی خشکی، دریایی از مشکلات، دریایی که اون سرش ناپیداست.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
بهطور ناخودآگاه به سوال «نظرت چیه موقعیت به این سادگی رو پیچیده کنیم؟» مرتبا جواب آره میدم.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
بیا فکر کنیم هنوز همهچی تموم نشده، که میشه ادامه داد، با همین امیدهای نصفه و نیمه.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
پشیمونی معنایی نداره تا وقتی که شب میرسه، به قول مارکز هرچی روز رشته، شب پنبه میکنه.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
گویا حرف زدن از هر چیزی بهش رسمیت میبخشه، بهخصوص غم. انگار تا به زبون نیاوردی قابل هضمه و با یه استکان چای دفع میشه، ولی به کلمه که میاد دیگه سماور جوابگوی مسئله نیست.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
همون کارهای قبلی رو تکرار میکنم و دنبال نتیجهی متفاوت میگردم، آفرین بر حماقتت انسان.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
با هر بار از دست دادن، مثل پازلی میشی که یه تیکهی دیگهش هم گم میشه، تا جایی که دیگه اونقدر جذاب نیستی که کسی بخواد کاملت کنه.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
با یه حساب سرانگشتی میشه به این حقیقت پی برد که افسردگی و اضطراب، چیزی از حافظهم باقی نذاشته.
@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛