اون‌شب وسط جنگل نشسته بودیم، بهش گفتم می‌دونی چیه؟ به این حال نزار عادت کردم، به این بی‌انگیزگی، بیا بازم قرار بذاریم و بهش نرسیم، بعد شروع کردیم به قهقهه زدن. کامو یه جایی می‌گفت عادت به ناامیدی از خود ناامیدی بدتره، ناامید نیستم ولی گویا به این حال عادت کردم، وقتشه بگی در تابوت رو ببندن. @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
اغلب آدم‌ها راجع به افکارشون با کسی حرف نمی‌زنن، در صورتی که مکالمه‌ی واقعی حاصل بیان ناگفته‌ترین افکاره. فرقی نمی‌کنه علت چیه، ضرورتی نمی‌بینن یا از تبعاتش می‌ترسن، در نهایت همه باید بدونن که چرا تمام نیمکت‌های پارک برای دو نفر جا دارن. @𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛
◎⚶
من اشتباه‌های زیادی داشته‌ام، خطا‌های زیادی کرده‌ام، زخم‌های زیادی خورده‌ام؛ اما آن‌هارا دوست دارم. همان لکه‌های سیاه بودند که مرا ساختند.
░◎@𝑔𝑜𝑚𝑠ℎ𝑜𝑑𝑒𝑔𝑎𝑛➾♔
