ׄ
- و میخائیل من فکر می کنم که امید همان مه غلیظی است که در پس آن هوایی آشفته تر از هوای فعلی وجود دارد اما اجازه ی دیده شدن آن را نمی دهد. امید چیزی را تغییر نمی دهد و فقط آدمی را به فریفتن خویش برای رسیدن روزهایی بهتر وادار می کند. -
ׄ𓍢
ׄ
زمان های نسبتا زیادی اگر مستحق تمام چیزی نبودم، لااقل استحقاق بخشی از آن را داشتم اما طلب نکردم. من داشتن ناقص چیزی و قناعت به آن را ضعف می دانستم و منت آن بخشی که مستحقش نبودم را تحمل نمی کردم. عاقبت چنین افکاری همین است: هیچ چیزی نداشتن.
ׄ𓍢
