ׄ
- از بین پذیرش واقعیت یا واقعیت بخشیدن به رویا، آدمی باید نسبت به یکی توانا باشد. ناتوان در هر دوی آنها، چون پرنده‌ای است که به وسیله ی رشته‌ای باریک میان زمین و آسمان معلق است؛ نه می‌تواند گام بردارد و نه پرواز کند. -
ׄ𓍢
ׄ
دلم می‌خواهد از یاد ببرم که هر چیز پایانی دارد و هیچ چیزی برای همیشه باقی نمی‌ماند. فکر به تلخی انتها، توان لذت بردن از همه چیز را از من سلب کرده است.
ׄ𓍢
ׄ
- و می‌دانی که جنون چیز عجیبی است، پس از اینکه هر بار خودم را به دلایل واهی محکوم و تقصیرم را ثابت می‌کنم تعجب نکن. من می‌خواهم تو هر لحظه مرا ببخشی و در آغوش بگیری. من به آغوش کشیده شدن از سوی تو را، به قیمت پذیرفتن هر خطایی می‌خواهم. -
ׄ𓍢
