ׄ
بیش از هرچیز، حتی بیش از احساس مقصر بودن در همه‌ی اتفاقات، از ندانستن دلیل این احساس رنج می‌برم. ندانستن دلیل رنجی که در خویش پناه داده‌ای، آن را چند برابر می‌کند.
ׄ𓍢
ׄ
کاش حین برخورد با اطرافیان، افکاری که نسبت به خودم دارم روی پیشانی‌ام نمایان می‌شد تا بفهمند و بدانند که من به قدر کافی به خود سرکوفت می‌زنم و خویش را ملامت می‌کنم؛ نیازی به زحمت آنان نیست.
ׄ𓍢
ׄ
- سپس روی سینه‌اش دست گذاشت و گفت: چند وقتی است درونم دچار تلاطمی شدید و بی پایان است. احساس می‌کنم هرلحظه هزاران اسب از قلبم به درون رگ‌هایم وارد می‌شوند و در آنها می‌تازند. -
ׄ𓍢
ׄ
لب ساحل، زیر آفتاب نه چندان سوزان نشسته‌ای و احساس آرامش می‌کنی. طی کمتر از چند ثانیه سونامی می‌آید و همه چیز نابود می‌شود. فکرها اینگونه عمل می‌کنند.
ׄ𓍢
ׄ
الان نه، اما روزی حال مرا درک و ترس از دست دادن را تا مغز استخوان حس خواهی کرد. من خنده‌هایت را تلافی نخواهم کرد، آن روز بیا در آغوش هم گریه کنیم.
ׄ𓍢
ׄ
- و می‌توانم بگویم آنقدر اندوه و عذاب از دست دادن عمیق و دردناک است، که حال با آنکه چیزی برای از دست دادن برایم باقی نمانده، بازهم وحشت از دست دادن رهایم نمی‌کند. -
ׄ𓍢
