ׄ
گاهی به مکالماتم با دیگران، از ساعتی پیش گرفته تا سال‌های پیش، نگاه می‌کنم. دلم می‌خواهد که ساعت‌ها با بعضی از آنان بگویم و بشنوم و لبخند به لب‌هایم باز گردد، اما احساس بی‌فایده بودن، زیادی بودن و نامناسب بودن برای معاشرت مانعم می‌شود و اینگونه ریشه‌های تنهایی‌ام محکم‌تر می‌شود.
ׄ𓍢
