ׄ
- و آقای عزیز، خیره در چشمانم لبخند زدید و گفتید که می‌شود در همه حال خوش بود اما به اراده نیاز است. بد نیست بدانید که محیط، شرایط و چیزهایی از این دست، ریسمان به ظاهر محکم اراده را دچار پوسیدگی عمیقی کرده است و همچنین اینکه اراده با معجزه تفاوت دارد. -
ׄ𓍢
ׄ
الکس برایم نوشته بود: "وضعیت مضحک کنونی‌ام، ثمره‌ی دوست داشتن کسی بدون دلیل و منطق عقلی است. پرسیده بودی چرا دیگر کسی و یا حتی خودت را دوست نداری، زیرا برای دوست داشتن هیچکس، حتی خودم، دلیلی نمی‌یابم و از عواقب دوست داشتن بدون دلیل می‌ترسم."
ׄ𓍢
ׄ
برای لحظات خوشی که تجربه کرده بودیم و لحظات خوشی که اگر مانده بودی می‌توانستیم تجربه کنیم، افسوس می‌خورم. انگار آدم‌هایی که چیزی یا کسی را از دست می‌دهند، به جایش مهارت افسوس خوردن در همه حال و برای همه چیز را به دست می‌آورند.
ׄ𓍢
ׄ
در ابتدای تنها شدن به شدت از آن می‌ترسیدم. به هر ریسمانی برای تنها نبودن چنگ می‌زدم، خودم را به هر جمعی وارد می‌کردم تا از تنهایی رهایی یابم و برای تنها نبودن و پذیرفته شدن تن به هر حقارتی دادم، اما تو هرگز اعمال مرا تکرار نکن. تنها بودن، برخلاف حقیر بودن، هیچ عیبی ندارد.
ׄ𓍢
ׄ
به تنهایی نمی‌توانم آنگونه که لایق دوست داشتنی، دوستت بدارم. کاش من تمام آدم‌های روی این کره‌ی خاکی بودم و تو یک جهان دوستدار داشتی، شاید اینگونه حق زیبایی‌ات ادا می‌شد.
ׄ𓍢
ׄ
- نه مقصد و مسیری می‌بینم و نه حتی از اینکه گام بعدی‌ام کجا قرار خواهد گرفت و چه عاقبتی خواهد داشت اطلاعی دارم. این ویژگی زندگی در سیاهی است، زندگی در تاریکی مطلق. -
ׄ𓍢
