ׄ
برای لحظات خوشی که تجربه کرده بودیم و لحظات خوشی که اگر مانده بودی می‌توانستیم تجربه کنیم، افسوس می‌خورم. انگار آدم‌هایی که چیزی یا کسی را از دست می‌دهند، به جایش مهارت افسوس خوردن در همه حال و برای همه چیز را به دست می‌آورند.
ׄ𓍢
ׄ
در ابتدای تنها شدن به شدت از آن می‌ترسیدم. به هر ریسمانی برای تنها نبودن چنگ می‌زدم، خودم را به هر جمعی وارد می‌کردم تا از تنهایی رهایی یابم و برای تنها نبودن و پذیرفته شدن تن به هر حقارتی دادم، اما تو هرگز اعمال مرا تکرار نکن. تنها بودن، برخلاف حقیر بودن، هیچ عیبی ندارد.
ׄ𓍢
ׄ
به تنهایی نمی‌توانم آنگونه که لایق دوست داشتنی، دوستت بدارم. کاش من تمام آدم‌های روی این کره‌ی خاکی بودم و تو یک جهان دوستدار داشتی، شاید اینگونه حق زیبایی‌ات ادا می‌شد.
ׄ𓍢
ׄ
- نه مقصد و مسیری می‌بینم و نه حتی از اینکه گام بعدی‌ام کجا قرار خواهد گرفت و چه عاقبتی خواهد داشت اطلاعی دارم. این ویژگی زندگی در سیاهی است، زندگی در تاریکی مطلق. -
ׄ𓍢
ׄ
- و آقای عزیز، یکی از بزرگترین مشکلات من این است که خونخواه ندارم. مدتهاست آرزو می‌کنم یک نفر به خونخواهی از من و زندگی‌ام برخیزد و مرا بخاطر بلایی که سر خودم آورده‌ام، مجازات کند. -
ׄ𓍢
