در نامه ی پایانی اش نوشته بود: "آدمها همانطور که روزی از دنیا میروند، ممکن است روزی هم یکدیگر را ترک کنند". این اولین بار بود که مسئولیت اتفاقی را نه بر گردن من، که بر گردن تقدیر نهاده بود.
𓍢
ׄ
- و می‌دانید؟ اینکه بخشی از وجود انسان در بعضی لحظات جا می‌ماند کاملا صحیح است، اما مشکل این لحظات نیستند؛ مشکل لحظاتی هستند که آدمی کاملا در آن گرفتار می‌ماند. اینکه تمام عمر در یک لحظه زندگی کنی زجر عظیمی است. -
ׄ𓍢
