در نامه ی پایانی اش نوشته بود: "آدمها همانطور که روزی از دنیا میروند، ممکن است روزی هم یکدیگر را ترک کنند". این اولین بار بود که مسئولیت اتفاقی را نه بر گردن من، که بر گردن تقدیر نهاده بود.
𓍢
ׄ
- و می‌دانید؟ اینکه بخشی از وجود انسان در بعضی لحظات جا می‌ماند کاملا صحیح است، اما مشکل این لحظات نیستند؛ مشکل لحظاتی هستند که آدمی کاملا در آن گرفتار می‌ماند. اینکه تمام عمر در یک لحظه زندگی کنی زجر عظیمی است. -
ׄ𓍢
ׄ
- آقای محترم، بنده می‌دانم که به غم و اندوه بهای بیشتری داده‌ام اما شما نمی‌توانید مرا به لذت نبردن از لحظات متهم کنید. برای لذت بردن از لحظات زندگی باید لذت کافی در آن وجود داشته باشد. -
ׄ𓍢
ׄ
- ناگواری تجربه‌های متعدد رنج آن است که از یک جا به بعد وقتی آدمی دچار رنج و اندوهی می‌شود، رنج‌های پیشین و تمامی نداشتن آنها را به یاد می‌آورد و به جای پایان رنج‌ها، به پایان خود فکر می‌کند. -
ׄ𓍢
