ׄ
من از درک اینکه چگونه روزگاری آسمان افکارم تحت سیطره‌ی امید و شوق بود و امروز سرم جولانگاه اسب‌های سرکش ناامیدی است، عاجزم. این ناتوانی در فهمیدن آنچه بر من گذشته، روحم را شکنجه می‌کند.
ׄ𓍢
ׄ
تن دادن به شرایط و مسائل ناسازگار با افکار باعث ایجاد نزاعی درونی با خود و تن ندادن به آن، سرچشمه‌ی شکل گیری نزاعی بیرونی با دیگران است. انگار زندگی چیزی جز نزاعی همیشگی و پایان ناپذیر نیست.
ׄ𓍢
