ׄ
و حالا می‌بینم تمام رشته‌هایی که برای زندگی‌ام بافته بودم، در هم تنیده و دچار گره‌های کور شده است. برای کسی که ثمره‌ی تلاش‌هایش گره‌های محکم و کوری باشد، چه امیدی به کوشش دوباره باقی می‌ماند؟
ׄ𓍢
گلایه ی من از وجود نقصان درونم نیست، می دانم تمام آدم ها نقصی دارند. گلایه ام از این است که احساس می کنم نقص من دقیقا در همان چیزی است که خوشبختی ام وابسته به آن است.𓍢
