ׄ
برایم نوشته بودی که هرگز و در هیچ اتفاقی، همه چیز از دست نمی‌رود. درست است، اما چیزهایی که بعد از دست دادن تو برایم باقی مانده، کوچکترین تمایلی در من برای زندگی ایجاد نمی‌کند.
ׄ𓍢
ׄ
تاب‌آوری‌ام در برابر اتفاقات زندگی روز به روز کاهش می‌یابد. چیزهایی که سالها پیش می‌توانستم مدت‌ها تحمل کنم، امروز حتی برای لحظه‌ای هم قادر به تحمل آن نیستم.
ׄ𓍢
ׄ
می‌دانم که تحمل کردن نیز، چون نادیده گرفتن و انکار کردن، بدترین واکنش‌ها نسبت به موضوعی آزاردهنده است اما سوال اینجاست که در برابر بعضی زخم‌ها، جز تحمل چه می‌توان کرد؟
ׄ𓍢
ׄ
قرار است فقط دوام بیاوری و زنده بمانی تا دوباره دوام بیاوری؟ زندگی واقعا همین استقامت دردآور و بی‌انتهاست؟
به من بگو، مسیر دوام آوردن است و مقصد هم؟
ׄ𓍢
