♪✎ௐ
آهسته کنار گوشم گفت طوری محزونی انگار یک تکه‌ت اینجا نیست. گوشه‌ی دفترش نوشتم «ستبقی یتیماً فی غیاب من تحب.» از معنی‌اش پرسید. گفتم در غیاب آنکه دوستش داری یتیم خواهی بود. و ادامه دادم: حتی اگر تمام دنیا تو را در آغوش بگیرند.
پس دست کشید روی اندوه کلمات و تا انتهای کلاس ساکت ماند.
≌움⁜
