ایتا - گمشدگان

‌
‏«که ما را درین مدت چندان غصه خوردیم که بصد‌ سال در جهان کس نخورد.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

«برگرد به من، مثِ کسی که شبونه هوسِ دریا کنه.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

«می‌میرم و نخواهی دانست که تو مرا کُشته‌ای.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

«چه بی‌پرواست آنکه اطمینان دارد دیگری او را دوست می دارد.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

«و هنگامی که در تو می‌نگرند، من می‌میرم.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

کاش اینهمه اشک تبدیل به مروارید می‌شد.

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

مهربانیِ حساب‌شده را
به اعتمادِ بیش‌ازحد ترجیح می‌دهم.

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

به آتشی که در دست دارم
‏آب خواهم کرد خویش را

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

ما هرگز نمی‌توانیم به خوابی که از آن پریده‌ایم برگردیم.

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

چو گفتمش که دلم را نگاه دار چه گفت؟
ز دستِ بنده چه خیزد؟ خدا نگه دارد.

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

♪✎ௐ

«من به لحظه‌ها تعلق دارم، نه به آدم‌ها.»

  ≌움⁜

1 مشاهده09:34

مطالب بعدی