⇔…❋
همین هم خوب بود که گه‌گاهی سراغم را می‌گرفتی و احساساتی را که سال هایِ سال دورانداخته بودم، بیدار می‌کردی. گاهی اوقات عاجز می‌ماندم از اینکه چرا هیچگاه نمی‌توانم خوشحال باشم یا حتی غمگین، انسان باید متحمل چه چیزهایی شود که دیگر سرد و گرم و تلخ و شیرین را نچشد؟! حتما باید چیزی فراتر از مرگ باشد، چیزی مانند زندگی کردن در عینِ مردن.
⇢⚼▥
