⇔…❋
دیگر فقط رویا را دارم که به آن پناه ببرم، راستش را بخواهی حقیقت و بیداری بسیار تلخند، به مزاجم خوش نمیآیند و هیچ چیزی بهجز کوبیدنِ تصویرِ واقعی و زشت زندگی به صورتم ندارند. همین است دیگر در رویاهایم میخندم و میگویم، اما در حقیقت مردهای متحرکم که اجبار از سر و رویش چکه میکند، مجبور به زندگی، مجبور به ادامه.
⇢⚼▥