⇔…❋
خودم را هم دیگر باور نداشتم، انسان آنقدر ناچیز و پست است که می‌تواند به‌‌خاطرِ کمی خوشبخت تر بودن یا اندکی خوشیِ پوشالی وجودش را ذره ذره بسوزاند یا بفروشد.او از من، من از دیگری و دیگری از بقیه می‌کَند تا به آنچه می‌خواهد برسد و این وسط من قربانیِ همین خواسته ها شده بودم. من چیزهایی را از کسانی دیدم که ای کاش کور می‌شدم و آنها را آن هم در این حالت ها نمی‌دیدم.
⇢⚼▥
