⇔…❋
به دنبالِ یک راه بودم که حداقل از خودم متنفر نشوم، دمِ دست تر از زندگیم پیدا نکرده بودم که با آن بازی کنم و حالا بعد از تمامِ گند هایی که زده بودم پشیمانی یقه‌ام را به قصدِ پاره کردن گرفته بود، و همین پشیمانی هم دیگر به درد نمی‌خورد بحث این جا بود که هیچ چیز در جایِ درست و زمانِ درستش اتفاق نمی‌افتاد.
⇢⚼▥
⇔…❋
همه‌چیز یرایم عادی شده بود، تو از افسانه‌ای ترین عشق ها بگیر تا ساده ترین بحث و جدل ها، اگر همین الان یکی کنارم از شدتِ تنهایی می‌مرد هم دیگر برایم جایِ تعجب نبود، این زندگی، زندگیِ تقدیر هایِ غیرِ قابلِ پیش‌بینی بود اگر نقطه ضعفی به دستش می‌دادی دیگر معلوم نبود چه بلایی از کجا بر سرت فرو می‌ریخت.
⇢⚼▥