⇔…❋
هر جور که حسابش می‌کردم با این حجم از درد و بدبختی و فلاکت باید من هم از بین می‌رفتم و تبدیل می‌شدم به یک خاطره‌یِ زشت، این همه زنده ماندن و نابود نشدن زیرِ بارِ سنگینِ زندگی برایم عجیب بود، چگونه توانسته بودم این همه مدت آن هم تنهایی دوام بیاورم و حتی یک نفر هم نباشد که خیالم از بابتِ بودنش راحت بماند؟
⇢⚼▥
⇔…❋
برایِ اینکه نزدیکت باشم شهر ها و کشور ها سهل بود، آسمان و زمین را به هم می‌دوختم، آب و آتش را به وصال می‌رساندم، برایم مهم نبود که غم و غصه‌ا‌م درحالِ جویدنِ خر‌خره‌ام باشند یا طنابِ بدبختی به دورِ گردنم آماده‌یِ حلق آویز کردنم، مهم این بود تو را کنارِ خودم داشته باشم و بویِ تنت تسلی ببخشد به تنم.
⇢⚼▥