⇔…❋
دستِ کم یک جا بلاخره باید کمی امید یا چه می‌دانم کورسویِ امیدی برایِ ادامه می‌دیدم اما دریغ از هیچ چیزی، دست به هرچیزی می‌زدم سرتاپایش پر از بدبختی و فلاکت می‌شد، به هر کس که نزدیک می‌شدم سایه‌یِ شومِ سرنوشتِ من رویِ او نیز لنگر می‌انداخت و من مانده بودم که این همه نگون بختی برایِ یک آدم عادلانه بود؟
⇢⚼▥
