⇔…❋
دلگرمی هایِ مسخره‌ات تنها به دردِ خودت می‌خورند، زمانی برایِ کمی امید له له می‌زدم و دست و پایِ هر کس و ناکسی را می‌بوسیدم تا دستم را بگیرد اطرافم پرنده‌ای هم پر نمی‌زد حالا که از همه‌چیز دست برداشته‌‌ام به چه کارم می‌آید، دیگر مهم نیست من تهش را دیده‌ام و آنچه بدترین بوده را پشت سر گذاشته‌ام، هر چه بادا باد.
⇢⚼▥
