♺♗⛢
سکوت می‌کنم اما وای بر روزی که این دهان باز شود، وای بر روزی که چشمانم میل به سخن داشته باشند، آنگاه سیلِ غم هایم تمامتان را همراه با خودش می‌برد، از دهانم خونِ دل هایِ خورده شده‌ام را بالا می‌آورم و می‌ترسم از روزی که دیگر حتی دردهایم را هم‌کنارم نداشته باشم.
↛↾↫
♺♗⛢
شاید بی فلسفه بودنِ که داره زندگیمو اینطور پوچ می‌گذرونه، یا شایدم نه همین که فکر می‌کنم تنها وسیله‌ای هستیم واسه سرگرمی و این جهان وکلش یک بازیه که تنها بازنده هاش ماییم، در کل اینجوریم اگر صدِ خودتو هم بذاری بازم ناکافیِ و باید بیشتر و بیشتر تلاش کنی و تهش؟
پنجاه پنجاهِ شاید برسی و شاید نه. این وسط وابستگی هاییم پیش میاد که چه بدتر، به اجبار به دنیا اومدیم و یک وابستگی به تنهایی می‌تونه زندگی رو از اون چه که هست دشوارتر کنه.
نمی‌دونم شاید باید یک فلسفه انتخاب کنم واسه زندگی ولی این به معنیِ اسیر شدن در یک چارچوب می‌شه که با وجودم سازگار نیست.
↛↾↫
♺♗⛢
تند می‌گذرد، این روزها آنقدر تند و تهی می‌گذرد که در چشم بهم زدنی، جا می‌مانی. تو می‌مانی با زندگیِ رویِ هوا مانده و آینده‌یِ نامعلومی که نمی‌دانی به چه دردی می‌خورد.
↛↾↫
♺♗⛢
حقیقتِ دردناکیست اما رفته‌ای و جایِ خالیت آنقدر زشت است که دیگر میلی به زندگی ندارم، نمی‌دانم روزها قبلِ توهم آنقدر سیاه بودند یا این سایه‌یِ شومِ تنهاییست که مرا کاملا پوشیده است اما می‌دانم زندگی بعد از تو دیگر زندگی نبود.
↛↾↫
