♺♗⛢
تو که بودی؟
که بودی که هم می‌توانم تا سرحدِ مرگ تنفرت را در دل بپرورانم و هم می‌توانم دوست داشتنت را در مویرگ به مویرگِ تنم احساس کنم؟
که بودی که نه می‌توانم تو را به سویِ نامعلومی از ذهنم پرتاب کنم و دیگر سراغت را نگیرم و نه می‌توانم تصویرِ آن دو گویِ سیاه را از خاطر ببرم؟
زندگیم در حسرتِ فهمیدنت تباه شد اما نفهمیدمت.
↛↾↫
♺♗⛢
از من چه توقعی داشتی؟
از منی که نصفِ زندگیم را غمگین به سر برده‌ام، از منی که تنهایی را محکم بغل کرده‌ام، از منی که اشک تنها همراهِ شب هایِ تاریکم است، از منی که خنده‌هایم در گریه‌هایم گمشده‌اند، می‌توانی توقعی داشته باشی؟
↛↾↫
♺♗⛢
می‌ترسیدم، از روزی می‌ترسیدم که خودِ واقعیم را ببینند، همانی که در خیالاتش خیلی ها را سربه‌نیست کرده است، همانی که مدت هاست بعضی ها را زیر خروار ها خاک دفن کرده است و دیگر نه به خودشان و نه به بویِ تعفنشان اهمیتی نمی‌دهد، من از زمانی می‌ترسم که بدانند من همه‌چیز را درموردشان می‌دانم.
↛↾↫
♺♗⛢
احساس می‌کنم احمقم، احمقی تمام عیار که هنوز هم به دنبالِ خوشحالی از چهره ها بگیر تا مکان ها را جستجو می‌کند، اکنون که نه اما شاید یک روز یک جایی بفهمم که من برایِ غم ها زاده شده‌ام، که نه آنها احساسِ تنهایی کنند و نه من احساسِ راحتی، حتما همین است.
↛↾↫
