ایتا - گمشدگان

[‏خون در دلِ آزرده نهان چند بماند؟
شک نیست که سر بَرکُنَد این درد به جایی]
♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

در یادی، هنوز هم، و این هنوز تا همیشه ادامه دارد.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

تمام پروانه‌های تو دلمو بالا آوردم.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

دقیقا نمیدانم چندبار، اما چه شب‌ها که مُردم و فردایش چای نوشیدم و زندگی از سر گرفتم.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

گردنم را ببوس، که از تجمع بغض پاره‌پاره‌ است.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

من بیخیال نیستم، فقط اداشو درمیارم.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

[آنقدر از خواهش دل سوختم، تا چنین بی‌خواهشی آموختم.]
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

نبودنت مثل همون تاریکی‌ای بود که چشام بهش عادت کرد. وگرنه که نه سحر شد و نه چراغی روشن.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

یه کوه حرفم، پر از ناگفتنی؛
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

امروز یه تظاهرِ متحرک بودم.
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

✎⚄▷

هی نگو که به غمت پر و بال میدی، تقصیر خودته.. چه پری؟ چه بالی؟ این غمه پر و بال منم چیده. چی میگی تو؟
 ♙⇒✩

1 مشاهده20:38

1 مشاهده20:38

مطالب بعدی