خداروشکر که چاقو و تیر و تفنگم مثل چیپس و پفک شده* هرکی میرسه یکی یدونه دستشه*

-صفحه ۴۳۷.

- به چه حقی؟..

زمان زیادی نداریم.. چرا چرا توی این مدتِ کمِ زندگی انقدر زیاد از هم دوریم؟ انقدر زیاد غصه داریم؟ انقدر زیاد از هم گله مندیم و انقدر زیاد درد داریم؟ :))

شاید واقعا بی مزه باشه حرفم ولی.. ولی دنیا واقعا همینقدر کوچیکه و بی ارزش! :)

از کنار هم بودن استفاده کنیم.. از همدیگه لذت ببریم و درنهایت از فرصت های کوچولوی این زندگیِ دوروزه برای تمام عمر در رفاه بودن و زندگی کردن استفاده‌ کنیم.. :)))

شبتون بخیر..

- میتونی از داخلِ عکس تمیزیِ هوارو نفس بکشی؟

 "𝒖 𝒌𝒏𝒐𝒘 𝒎𝒆" "𝑮𝒐𝒐𝒅 𝒎𝒊𝒔𝒕𝒂𝒌𝒆"

از سیو شدگانِ اشتباهِ خوبِ قبلیِ کوشته شده:

- میتونی از داخلِ این ملودی مرور خاطراتی رو داشته باشی که شاید حتی رقمشون هم نزدی و برایِ تو نیست؟ میتونی یه جاده ی سبز رو ببینی که منتهی میشه به یه کوه بلند طوسی رنگ که انگین کمون از اون نشأت گرفته و آب زلالی که از قله ی اون به رودخونه ای پایین میریزه که تو کفش هاتو درآوردی و توی سردیِ اون آب ایستادی..

تابحال به این فکر کردی که قوه ی تخیل نعمتیه که میتونی باهاش دوست داشتنی هارو داشته باشی و داشتنی هارو دوست داشته باشی؟ که خدا اینُ بهت داده تا اگه نمیتونی بری جایی نمیتونی کنار کسی باشی نمیتونی ببینی بتونی! :)) و ما.. یا نمیبینیم و یا لزومی برای قدردانی و تشکر از آفریدگارِ این آفرینش نمی‌بینیم..!